دفتر خاطرات نویسندگان دفتر خاطرات نویسندگان | کاربر برهون

setayesh · 26/5/26

«به نام خدا»

این دفتر متعلق به کاربر گرام @برهون است و هیچکس به جز ایشان اجازه‌ی ارسال زدن در این دفتر را ندارد.
کاربر عزیز، از اینکه محتوی دفترتان را با افراد انجمن به اشتراک می‌گذارید، کمال تشکر را داریم.

|مدیریت تالار سرگرمی|

برهون · 1/6/26

به کارلایل عزیز!
روزی که اولین بار قلمم رو روی کاغذ به حرکت درآوردم یادم میاد. اولین داستان کوتاهی که نوشتم در مورد خودم بود. در مورد یک زندگی هیجان انگیز و فانتزی‌هایی که حالا کاملاً برام بچگونه به نظر میرسن. همون طور که بسیاری از اتفاقات روزمره برام خسته کننده هستن.
وقتی برای اون شخص داستانم رو خوندم اولین جرقه ترقی و امید در زندگی مزخرفم شروع شد. نمی‌دونی کارلایل که چطور چشم‌هام درخشان شد. هنوز هم براش هر چیزی که می‌نویسم رو می‌‌خونم و هنوز اون رو همراهم دارم اما تو کجا هستی؟ چه زمان می‌تونم برای تو نوشته‌هام رو بخونم کارلایل عزیز؟!
در هر صورت نوشتن اونطور که فکر می‌کردم نبود. گاهی به خاطر کندی دستم توی نوشتن بهم می‌ریختم و دلم می‌خواست به زمین و زمان فحش بدم.
گاهی به اولین نوشته‌هام...

برهون · 3/6/26

به کارلایل عزیز!
گاهی در برابر کلمات کم می‌آورم. حتی زمانی که قصد دارم برای تو بنویسم. گاهی احساس می‌کنم که برای نوشتن یک صحنه از ماجرایی که در ذهن دارم چقدر باید کلمه به کار ببرم و گاهی احساس می‌کنم که این انسانیت من را محدود می‌کند... .
محدود می‌کند به زمان، به کلمات کوتاه، به توصیفات کم و چقدر برخی لحظات باید زود گذر باشند در حالی که آن اتفاقات کوچک کارمایی بزرگ دارند که انتظار شخصیت‌های رمانم را می‌کشند.
این روزها داستان نویسی را رها کرده‌ام. زیرا هیچگاه در کوتاه نویسی احساس برتری نمی‌کردم. (هرچند که در رمان نویسی هم چندان ادعای برتری ندارم!) زندگی من به سادگی در میان کلماتِ ذهنم خلاصه می‌شود و در انتها به تو می‌رسد.
کارلایل عزیز، قصد ندارم که بارها در این نامه اسمت را بیاورم اما...

برهون · 6/6/26

به کارلایل عزیز!
امروز در نوشتن برایت بسیار تردید داشتم. ذهنم آشفته و خسته بود، اما لبخند تو لحظه‌ای از مقابل چشمانم کنار نمی‌رفت. آنگاه که لبخندت را دیدم احساس کردم که قلبم برای لحظه‌ای نتپید.
دلم می‌خواهد به خودم پوزخند بزنم که به وجودم اجازه چنین خیال پردازی‌هایی را داده‌ام.
کلمات امروز برایم سنگین هستند؛ مانند گذشته که هر گاه به صفحه سفید خیره می‌شدم ذهنم خالی که کلمات و معانی شد.
بارها متن‌هایم را از بین بردم و برخی را به دست فراموشی سپردم، اما کارلایل عزیز؛ باز هم نوشتم.
هر چقدر سعی کردم از این هنر دوری کنم نتوانستم گویا وجودم به وصف و توصیفات گره خورده بود. همیشه در این عرصه راهی برای بازگشت وجود داشت.
حتی زمانی که سال‌ها تلاشم در یک اشتباه تباه شد و مانند ذره‌ای پوچ از جهان از...

برهون · سه شنبه ساعت 01:44

به کارلایل عزیز!
در ناامیدی غرق شدم، در اندوه هستم و هنوز فکر می‌کنم که زنده هستم.
در بین ورق‌ها و کلمات؛ در یک زندگی روزمره گیر کردم خالی از هیجان و... .
تو نیستی که متوجه این حرف‌ها و باری سنگینی که دارن بشی، اما... .
فکر کنم امشب تمام جمله‌هام رو باید ناتمام بذارم. انتهایی این کلمات به درد کسی نمی‌خوره.
یک وقت‌هایی نوشتن سخت میشه و قلم سنگین. ادامه دادن... .
نمی‌دونم، شاید فقط ناامیدی و غم... .
دوست تو س...

دفتر خاطرات نویسندگان دفتر خاطرات نویسندگان | کاربر برهون

setayesh

امضا : setayesh

برهون

برهون

برهون

برهون

موضوعات مشابه