متون و دلنوشته‌ها متون و دلنوشته‌ها | مهدی اخوان ثالث

[Sydney]

خدا خندید، خورشید آفریده شد،
و چون خورشید خندد، آفریند نور، گرما نیز.
خدا می‌داند و خورشید خندان هم
که اکنون گرمتاب دلکش پاییز
تنش را می‌نوازد بت محبت، لیک
دلش چون قله‌های برفپوش مرتفع سرد است.​

 

[Sydney]

شب افتاده‌ست و من تنها و تاریکم.
و در ایوان و در تالاب من دیری‌ست در خوابند
پرستوها و ماهی‌ها و آن نیلوفر آبی
بیا ای مهربان با من!
بیا ای یاد مهتابی!​

 

[Sydney]

لیکن اینجا زندگی محدود و بی‌رنگ است
همگنان را راه‌ها بر آرزو بسته
دست‌ها از خواست‌ها کوتاه
عرصه‌ها تنگ است.​

 

[Sydney]

با آرزوی تو، ای آرزوی همیشه
گویی درین گوشه‌ی غم
امشب من آزادم، آزاد.
و راستی را، عجب عالم پر شگفتی!
با عالمی غم، دلم می‌تپد شاد.​

 

[Sydney]

روز و شب‌ها با خدا در جنگ و با خود در ستیزم
دوست می‌دارم شب و خواب، که صبحش برنخیزم​

 

[Sydney]

دردم این است که من بی‌تو دگر
از جهان دورم ‎و
بی‌خویشتنم...​

 

[Sydney]

شبان آهسته می‌گریم
که شاید کم شود دردم
تحمل می‌رود اما شب غم سر نمی‌آید​

 

[Sydney]

بخوان آواز تلخت را
ولیکن دل به غم مسپار​

---

شنیدم ماجرای هرکسی، نازم به عشق خود
که شیرین‌تر ز هرکس، ماجرای دیگری دارم​

 

[Sydney]

یک روزی که خوشحال‌تر بودم
می‌آیم و می‌نویسم که
این نیز بگذرد
مثل همیشه که همه‌چیز گذشته است و
آب از آسیاب و طبل طوفان از نوا افتاده است...​

 

[Sydney]

چمدان بسته‌ام از خواستنت کوچ کنم
تا نبودت بروم گور خودم را بکنم​