شعر مجموعه اشعار ناگفته‌های آبی رنگ من | شهرزاد کاربر انجمن یک رمان

[مبینا علی محمدی(شهرزاد)]

بیا جانا میان ابروانم بوسه میکاری؟
نمی آیی میان گیسوانم بوسه برداری؟



نشسته در خیالم دست‌هایت روی گیسویم
بباف این تار مویم را به رسم موی قاجاری


بزن شانه به گیسویم، شبیه رسم آن دوران
ببین آهوی چشمانم درون خواب و بیداری


بپیچان تار گیسویم میان دست‌های خود
بچین از بین موهایم که هست دکان عطاری

قدم بگذار بر مویم، که این گیسوی آشفته
ندارد جز تو مهمانی، ندارد جز تو درباری


میان خلوت شب ها کنار عطر گلدانی
ز سعدی یک غزل گویی، ز حافظ بیت دلداری


نشینی در کنار من، به آرامی غزل خوانی
خیالات خوشی دارم شدم آشفته بیماری...

 

[مبینا علی محمدی(شهرزاد)]

این قصه ی واهی چه کسی بافت ز حالم؟
کز عشق تو آشفته شده باز خیالم



من منتظرت نیستم ای ماه خیالی
بی‌تو نه دگر روز خوشی ماند به سالم



یاری که گرفتی نکند دست بزن داشت
چون شمع خودم آب شدم پای سوالم



من خسته تر از دست فروش دم کوچه
بی جان تر از کوزه ی بی آب سفالم



حافظ تو چرا باز شدی فتنه ی جانم
لعنت به توکه باز نیایی تهِ فالم



گلدان ترک‌خورده‌ ای ام در کف انبار
در حسرت دیدار همان خوش‌خط‌وخالم