رتبه دوم تراژدی رمان ردپای ویرانی | هورزاد اسکندری کاربر انجمن یک رمان
- نویسنده موضوع ❁HorZad
- تاریخ شروع
- پاسخها 80
- بازدیدها 6,164
-
- برچسبها
- درام اجتماعی عاشقانه
- کاربران تگ شده ❁HorZad
- تاریخ ثبتنام
- 28/12/21
- ارسالیها
- 951
- پسندها
- 7,801
- امتیازها
- 22,873
- مدالها
- 30
- نویسنده موضوع
- #25
سلامسلام، حالتون خوبه؟ طاعات و عباداتتون قبول:) نکتهای خواستم قبل از شروع قسمتهای جدید بگم. به دلیل بیش از حد بودن خطوط پارتها، بهم گفتن که باید ویرایشات لازم رو انجام بدم؛ بنابراین مطالبی که پیشتر در طی ۱۷ پست خونده بودین، تقسیم شد و شد ۲۴ پارت. قسمتهایی هم از پست یک به علت حجم پارت ویرایش و حذف شد که انشاالله در طول رمان مجدد نوشته خواهد شد. بنابراین اگر موقع خوندن پستها با مطالب تکراری برخورد کردین به همین علت بوده و من عذرخواهی میکنم.
______________________________________
سپس سریع از جا بلند شد و ظروفی را که مادرش جمع کرده بود را به آشپزخانه برد تا بشورد.
سورنا خودش را جلو کشید، سفره را جمع کرد و آن...
______________________________________
سپس سریع از جا بلند شد و ظروفی را که مادرش جمع کرده بود را به آشپزخانه برد تا بشورد.
سورنا خودش را جلو کشید، سفره را جمع کرد و آن...
آخرین ویرایش توسط مدیر
امضا : ❁HorZad
- تاریخ ثبتنام
- 28/12/21
- ارسالیها
- 951
- پسندها
- 7,801
- امتیازها
- 22,873
- مدالها
- 30
- نویسنده موضوع
- #26
هیع بلندی کشید و چشمهای خاکستریاش را بازتر کرد و متاسف سر تکان داد.
- یعنی ما اگه پرورش کوآلا هم داشتیم، انقدر آب مصرف نمیشد.
آندیا لبخند را مهمان لبانش کرد و از کنار او گذشت.
به سمت آن طرف اُپن رفت و حینی که درب قوری چینی کوچک را که تمامش مملو از نقش گلهای صورتی بود برداشت، پاکت کوچک چای را که درست بغل سماور بود، در دست گرفت و حینی که یک دستش را داخل پاکت فرو برد تا چای بردارد، گفت:
- از من ناراحت نیستی؟ من رو ببخش، لحنم خیلی بد بود.
سورنا یک به یک بشقابها و تمام وسایل شسته شده را سر جای خودشان برگرداند و حینی که نگاهش را به طرح موجی که در انتهای کاشیهای نصب شده بر دیوار آشپزخانه وجود داشت، داده بود، گفت:
- مگه چی کار کردی؟
سپس موهای فر و قهوهای رنگش را با دست نمناکاش به...
- یعنی ما اگه پرورش کوآلا هم داشتیم، انقدر آب مصرف نمیشد.
آندیا لبخند را مهمان لبانش کرد و از کنار او گذشت.
به سمت آن طرف اُپن رفت و حینی که درب قوری چینی کوچک را که تمامش مملو از نقش گلهای صورتی بود برداشت، پاکت کوچک چای را که درست بغل سماور بود، در دست گرفت و حینی که یک دستش را داخل پاکت فرو برد تا چای بردارد، گفت:
- از من ناراحت نیستی؟ من رو ببخش، لحنم خیلی بد بود.
سورنا یک به یک بشقابها و تمام وسایل شسته شده را سر جای خودشان برگرداند و حینی که نگاهش را به طرح موجی که در انتهای کاشیهای نصب شده بر دیوار آشپزخانه وجود داشت، داده بود، گفت:
- مگه چی کار کردی؟
سپس موهای فر و قهوهای رنگش را با دست نمناکاش به...
آخرین ویرایش
امضا : ❁HorZad
- تاریخ ثبتنام
- 28/12/21
- ارسالیها
- 951
- پسندها
- 7,801
- امتیازها
- 22,873
- مدالها
- 30
- نویسنده موضوع
- #27
- من برادرتم بیست و یک سال باهات زندگی کردم، قلقت رو بلدم. میدونم چی خوشحالت میکنه و چی دلگیر، برام اهمیت داره که ناراحتی یا خوشحال؛ ولی آیا همهی آدمها مثل من باهات برخورد میکنن؟ نه آنی. برای هیچکس ناراحت یا خوشحال بودن تو مهم نیست، همه به فکر خودشون هستن؛ حتی بهخاطر خودشون ممکنه دلت رو بشکنن.
خودش را به خواهرش نزدیکتر کرد و حینی که خم میشد تا گونهاش را ببوسد، گفت:
- خودت رو قوی کن فیلسوف کیوتِ من.
«کیوت» را برای اشاره به قدش گفت و سپس هر دو زیر خنده زدند.
معلوم بود که سورنا با 179 سانت قد اویی را که با کلی بارفیکس و ورزشهای مختلف خودش را به 159 رسانده بود، کیوت خطاب میکرد.
با صدای شاکی نازخاتون که روی کاناپه گلبهی نشسته و به تازگی مکالمهاش با شوهرش به پایان رسیده بود، حواس...
خودش را به خواهرش نزدیکتر کرد و حینی که خم میشد تا گونهاش را ببوسد، گفت:
- خودت رو قوی کن فیلسوف کیوتِ من.
«کیوت» را برای اشاره به قدش گفت و سپس هر دو زیر خنده زدند.
معلوم بود که سورنا با 179 سانت قد اویی را که با کلی بارفیکس و ورزشهای مختلف خودش را به 159 رسانده بود، کیوت خطاب میکرد.
با صدای شاکی نازخاتون که روی کاناپه گلبهی نشسته و به تازگی مکالمهاش با شوهرش به پایان رسیده بود، حواس...
آخرین ویرایش
امضا : ❁HorZad
- تاریخ ثبتنام
- 28/12/21
- ارسالیها
- 951
- پسندها
- 7,801
- امتیازها
- 22,873
- مدالها
- 30
- نویسنده موضوع
- #29
صدای منِ درونش بود که سعی میکرد با شواهد و قرائن به یک تجزیه تحلیل درست برسد؛ اما آیا همیشه آدمها آنطور که باید رفتار میکنند؟ شاید یک شناگر بخواهد خلاف جهت آب شنا کند.
نامه را مچاله کرد و حینی که پا روی پدال سطل زباله کوچک کنار پایش فشرد تا دربش باز شود، کاغذ مچاله شده را درونش پرت کرد.
خواست از جا بلند شود و روی قالی خوش نقش بختیاری دراز بکشد که با صدای دینگ پیام گوشیاش درجا متوقف شد.
چنگ کشید و گوشی شیائومی را که روی کتاب هر دو در نهایت میمیرند قرار گرفته بود برداشت.
صفحه گوشی را روشن کرد؛ محتوای پیام با وجود قفل بودن صفحه، روی صفحه نمایشگر گوشی قابل مشاهده بود.
- ساده از کنار کادوی من نگذر، چیزای جالبتری داخلش واست قایم کردم.
«ناشناسی که تو را خوب...
نامه را مچاله کرد و حینی که پا روی پدال سطل زباله کوچک کنار پایش فشرد تا دربش باز شود، کاغذ مچاله شده را درونش پرت کرد.
خواست از جا بلند شود و روی قالی خوش نقش بختیاری دراز بکشد که با صدای دینگ پیام گوشیاش درجا متوقف شد.
چنگ کشید و گوشی شیائومی را که روی کتاب هر دو در نهایت میمیرند قرار گرفته بود برداشت.
صفحه گوشی را روشن کرد؛ محتوای پیام با وجود قفل بودن صفحه، روی صفحه نمایشگر گوشی قابل مشاهده بود.
- ساده از کنار کادوی من نگذر، چیزای جالبتری داخلش واست قایم کردم.
«ناشناسی که تو را خوب...
آخرین ویرایش توسط مدیر
امضا : ❁HorZad
- تاریخ ثبتنام
- 28/12/21
- ارسالیها
- 951
- پسندها
- 7,801
- امتیازها
- 22,873
- مدالها
- 30
- نویسنده موضوع
- #30
فصل دوم
دوستت دارم ولیکن دور باشی بهتر است
مثل خورشیدی که از نزدیک می سوزانیم
«هورزاد اسکندری»
دوستت دارم ولیکن دور باشی بهتر است
مثل خورشیدی که از نزدیک می سوزانیم
«هورزاد اسکندری»
چشمان کالش را به چشمان من میدوزد و من سعی میکنم زورکی لبخند بزنم؛ اما کاملاً برایش آشکار است که احوال چشمانم با لبخند نشسته روی لبهایم در تضاد هستند.
از چند ساعت پیش تا به حال یک کلمه هم حرفی نزدم و خودش خوب میداند وقتی خوب نیستم سکوت میکنم. چرا که طبق معمول اگر در این احوال کوچکترین حرفی بزنم دریای مواج شدهی چشمانم خون به پا میکند؛ اما مثل همیشه حرف میزند تا سکوتم را بشکند و بغض مانده در گلویم کار دستم ندهد.
لبهای کبودش را که زیر ریش و سبیلهایش پنهان شدهاند تکان میدهد.
- چیزی شده دخترم؟
نمیتوانم چیزی بگویم. زبانم نای چرخش...
از چند ساعت پیش تا به حال یک کلمه هم حرفی نزدم و خودش خوب میداند وقتی خوب نیستم سکوت میکنم. چرا که طبق معمول اگر در این احوال کوچکترین حرفی بزنم دریای مواج شدهی چشمانم خون به پا میکند؛ اما مثل همیشه حرف میزند تا سکوتم را بشکند و بغض مانده در گلویم کار دستم ندهد.
لبهای کبودش را که زیر ریش و سبیلهایش پنهان شدهاند تکان میدهد.
- چیزی شده دخترم؟
نمیتوانم چیزی بگویم. زبانم نای چرخش...
آخرین ویرایش توسط مدیر
امضا : ❁HorZad
موضوعات مشابه
