در حال تایپ رمان درخشش لوناریا | لونا کاربر انجمن یک رمان

Loona · 29/7/25

***
لیزی نگاهی به ساعتش کرد. ده دقیقه‌ بود که در سکوت، دور آتش نشسته بودیم و من هنوز به نقشه خیره بودم. به جیک نگاهی انداخت، نفس عمیقی کشید و به سمت من برگشت و گفت:
- راه حلی پیدا کردی؟
بدون ‌این‌که سرم را از روی نقشه بالا بیاورم، با تلخی جواب دادم:
- آره؛ ولی بازم خطراتش زیاده. اگه چیزی درست پیش نره همه چیز خراب میشه.
- پس فقط باید مطمئن بشیم چیزی خراب نمیشه.
با لبخند دل‌گرم‌کننده‌ای جوابم را داد. لیزی همیشه خوش‌بین بود؛ اما خوش‌بینی توی همچین موقعیتی سودی برایمان نداشت. چیزی در نگاهش عوض شد، سرش را پایین انداخت و با لحن متفاوتی گفت:
- بنظرت همون لحظه براش برمی‌گرشتیم بهتر نبود؟
- اگه برمی‌گشتیم چه چیزی باعث میشد که ما هم گیر نیوفتیم؟ بدون برنامه‌ریزی هیچ کاری ازمون برنمیاد! ما زمرد رو...

Loona · 1/8/25

با صدایی که همه بشنوند، گفتم:
- خب، دور آتیش جمع بشید!
می‌خواستم نقشه‌ای که برای نجات مکس کشیده بودم را توضیح بدم. به عنوان یک فرمانده‌ی میدانی، می‌دانستم تصمیمم برخلاف پروتکل‌ها بود؛ اما انسانی‌ترین کاری بود که از دستم بر می‌آمد. لیزی از قبل دور آتش نشسته بود، جیک هم همان حوالی بود و زمانی که صدایم را شنید نزدیک‌تر آمد، الکس از داخل یکی از چادرها بیرون آمد و درحالی‌که سعی می‌کرد با نقاب احساساتش را بپوشاند کنار لیزی نشست. چند لحظه گذشت؛ اما خبری از سارا نشد. فکر کردم صدایم را نشنیده، پس باری دیگر صدایش زدم:
- سارا! بیا دور آتیش، میخوام نقشه رو بگم!
بازهم چند لحظه صبر کردیم؛ اما خبری ازش نشد. نفسم را با کلافگی بیرون دادم و به سمت چادرش حرکت کردم. به دنبال من لیزی و الکس هم از جایشان بلند...

Loona · 4/8/25

دستم را پایین انداختم و جواب دادم:
- آره، یه لحظه کاغذ رو بهم بده.
لیزی که تازه خواندش را تمام کرده بود، تکه کاغذ را به سمتم گرفت. یکی از دست‌کش‌هایم را درآوردم و انگشتم را روی آخرین کلماتِ نوشته شده کشیدم. جوهر هنوز خشک نشده بود و به‌همراه حرکت دستم روی کاغذ پخش شد. کاغذ را به صورتم نزدیک کردم و جوهر را بو کردم. جوهرِ روغنی بود. معمولا بین ده تا پانزده دقیقه برای خشک شدن، زمان لازم دارد. نگاهم را از کاغذ برگرداندم و گفتم:
- هنوز خشک نشده، اگه شانس بیاریم سارا هنوز به پایگاه نرسیده.
ضربان قلبم را در گلویم می‌شنیدم، هنوز سرما را در دلم حس می‌کردم. چشمانم را لحظه‌ای بستم، تا سه شماردم و چشمانم را دوباره باز کردم.
باید به احساساتم مسلط میشدم، احساساتی شدن توی میدون جنگ یعنی مرگ. باری دیگر...

Loona · 7/8/25

رو به لیزی کردم و گفتم:
- لازم نیست تحویلش بدید، فقط باید مطمئن بشید که جاش امنه! می‌تونید وقتی از مرزهای سان خارج شدید، تا وقتی که ما می‌رسیم توی یکی از اردوگاه‌های فایرلایت بمونید.
لیزی سرش را تکان داد، زمرد را گرفت و با لحنِ دل‌گرم‌کننده‌ای گفت:
- آره، فک کنم بتونیم بریم پیش مارکوس.
با لبخندِ کم‌رنگی جوابش را دادم و رو به الکس کردم. ادامه دادم:
- تو همین‌جا بمون، در صورتی که به‌‌همراه مجروح برگشتم باید آماده باشی! و اگه تا صبح پیدامون نشد تو هم از اینجا میری و بدون ما زمرد رو تحویل می‌دید.
صندوق‌عقب ماشین را باز کردم. از داخل جعبه‌ی مشکی‌رنگی، اسلحه‌ای بیرون کشیدم. درحالی‌که با تفنگ کلنجار می‌رفتم، خشابش را چک کردم و صداخفه‌کن را بهش وصل کردم. جیک، رادار را برایم آورد. دستگاه را ازش...

Loona · 11/8/25

● بخش پنجم
- یک ساعت بعد از نیمه‌‌‌شب - نیم‌‌‌ساعت بعد از به راه افتادنِ تیمِ تحویل - نزدیکیِ پایگاه سان‌‌‌سِت - پادشاهی سان -
خشابِ اسلحه‌‌‌ را چک کردم و باری دیگر از سالم بودن صداخفه‌کن مطمئن شدم. خنجرم را در مشتم گرفتم و انعکاسِ نور ماه را روی تیغه‌اش دیدم، تیز بودنش راضی‌ام کرد و آن را به داخل غلافِ ساقِ پایم برگرداندم. بیسیمم را زمین انداختم و پاشنه‌ی چکمه‌ام را رویش گذاشتم. صدای شکستنش بلند شد. زانو زدم و قطعه‌‌‌های آبی‌رنگ را در بین قطعات خرد شده پیدا کردم. پنج قطعه، هر کدام به ازای یکی از افرادم. قطعه‌ای که رویش حرف "M" حکاکی شده بود را از بین بقیه‌شان پیدا کردم و آن را داخلِ رادار جا زدم. بعد از چند لحظه مختصات نقطه "M" روی صفحه نمایش، پدیدار شد...

Loona · 25/8/25

بال‌‌‌هایم را حرکت دادم و با پرشی پروازم را شروع کردم. پاهایم از زمین کنده شدن و دستانم را کنار بدنم نگه داشتم. برای این‌که در دیدرسشان نباشم باید نزدیک به زمین پرواز می‌‌‌کردم. لحظه‌ای غفلت برای به هم خودن تعادلم کافی بود. چشمانم را از شدت باد نیمه‌باز نگه داشتم؛ لحظه‌ای طول کشید که به سرعتم عادت کنند. تپش قلبم را در گردنم می‌شنیدم و گرمایی که سرتاسر بدنم را درهم میگرفت، قابل نادیده‌ گرفتن نبود. نفسم به شکل بخار از بینیم بیرون می‌آمد و جرقه‌ای که درچشمانم بود را حس می‌کردم. توجهم را به مسیر برگرداندم. نورِ ماه در شبنمِ روی چمن‌ها خودنمایی می‌کرد و نسبتا راه را روشن کرده بود. درختان و سحره‌های زیادی دیده نمی‌شدند؛ بدون این موانع، پرواز با ارتفاع کم برایم راحت بود.
***
نزدیک به دیوار شمال...

Loona · 7/9/25

توجهم را به دیوارِ پایگاه برگرداندم و ارتفاع دیوار را بررسی کردم. با دوبار بال زدن به بالای دیوار می‌‌‌رسیدم؛ اما ممکن بود سربازی صدای پروازم را بشنوند. راه دیگر‌‌‌ استفاده از طنابی بود که سارا به همراه خودش آورده بود. قبل از ‌‌‌این‌‌‌که به چیز دیگری فکر کنم، یک‌بار دیگر رادار را چک کردم؛ جای مکس را عوض کرده بودند! یعنی قصد انتقالش را داشتند؟ کاغذ نقشه‌ی پایگاه را از جیبم بیرون کشیدم و با رادار تطبیقش دادم. موقعیتش به دروازه شمالی نزدیکتر شده بود. احتمالا برای محاکمه به نزدیک‌ترین شهر می‌‌‌بردنش. در پادشاهیِ لایت وارد شدن به مناطق نظامی جرم سنگینی محسوب می‌‌‌شود حتی اگه از فرد از شهروندهای خود لایت باشه، بعید میدونم اینجا هم متفاوت باشه. نقشه را تا کردم و درحالی‌که به سمت جاده شمالی...

Loona · 7/9/25

- سه ساعت به طلوع خورشید - در شمالی پایگاه سان‌‌‌ست - پادشاهیِ سان -
با کلافگی نفسم را بیرون دادم و گفتم:
- حالا متوجه شدی یا دوباره باید نقشه رو توضیح بدم؟
- فک کنم فهمیدم.
- خوبه! پس راه بیوفت تازه‌‌‌کار! مراقب باش گم نشی!
چشمانش را در حدقه چرخاند و جواب داد:
- آخه من جاده‌‌‌ی صافو چطوری گم کنم؟ در اون حد هم منو بی‌‌‌عرضه حساب نکن لونا!
دستانم را بالا آوردم و با شوخی گفتم:
- باشه‌باشه! هر وقت خودتو ثابت کردی دیگه تازه‌‌‌کار هم صدات نمی‌‌‌کنم.
لبخندی مصنوعی زد و ابروهایش را بالا داد.
- مرسی ازت!
***
- ده دقیقه بعد -
می‌‌‌خواستم دوباره ردیاب را چک کنم که غرش روشن شدنِ ماشینی متوقفم کرد. از داخلِ پایگاه می‌‌‌آمد! به آرامی بیسیم را فشار دادم و گفتم:
- سارا! دارن میان...

Loona · 15/9/25

حواسم را به طرف راننده برگرداندم. با همان لحن تهدیدآمیز گفتم:
- بزن کنار!
چند لحظه صبر کرد، همان‌طور که تفنگم سرش را نشانه می‌رفت، بار دیگری آن را روی گیجگاهش فشار دادم. وادار به همکاری شد و فرمان را به طرف کناره‌ی جاده چرخاند؛ اما از سرعتش کم نکرد. چیزی درست نبود، در یک لحظه احساس خطر تمام بدنم را فرا گرفت و کل بدنم یخ زد. غریزه‌ بهم قالب شد. نفسم را با استرس بیرون دادم، سرم را به اطراف چرخاندم و به دنبال راهی برای فرار از موقعیت گشتم. چشمانم چرخیدند و سوراخ بزرگی که موقعی ورود از خودم به جا گذاشته بودم، بالای سرم خودنمایی کرد. تفنگم را داخل غلافی که دور پایم بود، برگرداندم. دستم را از دور گردن راننده باز کردم و تا قبل از این‌که متوجه‌ حرکت من بشود، دستم را به بالا دراز کردم. گوشه‌ی...

Loona · 22/9/25

● بخش ششم:
از داخل بیسیم صدای سارا را شنیدم:
- لونا! حالت خوبه؟
روی چمن نشستم. دست‌کشم خیس شده بود، کمی براندازش کردم و متوجه شدم خون از بازوی چپم سرازیر شده و به دست‌کشم رسیده. درد شدیدی در کل دستم پیچید. روی زمین نشستم و چراغ‌‌‌قوه کوچکی را از داخل کمربندم درآوردم. بعد از روشن کردنش آن را به سمت دستم گرفتم. زخمِ عمیقی بود و خون زیادی ازش خارج شده بود؛ اما از بدتر از آن هم جان سالم به در برده بودم. سارا دوباره پرسید:
- لونا؟ صدمه دیدی؟
توجهم به سمت سارا برگشت و متوجه صدای تیراندازی شدم. در بیسیم جواب دادم:
- بدتر از این هم می‌‌‌تونست باشه. جلوی ون رو گرفتی؟
- آخ. برای یه لحظه فکر کردم... .
- هی! لازم نیست نگران باشی! من خوبم. روی کار خودت...

در حال تایپ رمان درخشش لوناریا | لونا کاربر انجمن یک رمان

گزینه‌های بیشتر

Loona

امضا : Loona

Loona

امضا : Loona

Loona

امضا : Loona

Loona

امضا : Loona

Loona

امضا : Loona

Loona

امضا : Loona

Loona

امضا : Loona

Loona

امضا : Loona

Loona

امضا : Loona

Loona

امضا : Loona

موضوعات مشابه

کاربران بازدید کننده از موضوع (تعداد: 0)

کاربران در حال مشاهده موضوع (تعداد: 0, کاربر: 0, مهمان: 0)