مشاعره مشاعره‌ی واژه نما

[MILAN]

خود
خواب شب از چشم خود کردم حرام
تا ببینم صبحدم سیمای دل

 

[hadi]

خود
خواب شب از چشم خود کردم حرام
تا ببینم صبحدم سیمای دل

دل
آفرینش همه تنبیه خداوند دل است
دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار

 

[MILAN]

دل
خاک من گل شود و گل شکفد از دل من
تا ابد مهر تو بیرون نبود از دل من

 

[hadi]

دل
خاک من گل شود و گل شکفد از دل من
تا ابد مهر تو بیرون نبود از دل من

مهر
در خون و رگ من است مهرت
بی مهر تو هیچ خون و رگ نیست

 

[MILAN]

خون
نی حدیث راه پر خون می‌کند
قصه‌های عشق مجنون می‌کند

 

[hadi]

اون
نی حدیث راه پر اون می‌کند
قصه‌های عشق مجنون می‌کند

خون بود فکر کنما

قصه
قصهٔ زلف او دراز مکش که درازست خود تطاول دوست
[ طتاول ، تتاول ، ططاول ؟ ]

 

[MILAN]

اشتباه تایپی بود.
دوست
بی عقل چو سایه پیت ای دوست دوانیم
کان روی چو خورشید تو نبود دگری را

 

[hadi]

خورشید
گر چشم خدای بین نداری باری
خورشید پرست شو نه گوساله پرست

 

[MILAN]

پرست
ای تن پرست بو لحزن در تن مپیچ و جان مکن
منگر به تن بنگر به من چیزی بده درویش را

 

[hadi]

درویش
بانگی آمد که غم مخور ای درویش
تو در خور خود کنی و ما در خور خویش