شاعر‌پارسی اشعار مولانا

[قمر]

در عشق تو هر حیله که کردم هیچست
هر خون جگر که بی تو خوردم هیچست
از درد تو هیچ روی درمانم نیست
درمان که کند مرا که دردم هیچست...

#مولانا

 

[قمر]

اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من
دل من داند و من دانم و دل داند و من


#مولانا

 

[قمر]

در باغ صفا زیر درختی به نگاری
افتاد مرا چشم و بگفتم چه نگاری


کز لذت حسن تو درختان به شکوفه
آبستن تو گشته مگر جان بهاری


#مولانا

 

[قمر]

دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد
در این بازار عطاران مرو هر سو چو بی‌کاران
به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد

#مولانا

 

[قمر]

دانی که چرا دار مکافات شدیم؟
ناکرده گنه، چنین مجازات شدیم؟

کُشتیم خرد؛ دار زدیم دانش را،
دربند و اسیر صد خرافات شدیم!

#مولانا

 

[قمر]

باران که شدی مپرس ، این خانه ی کیست..
سقف حرم و مسجد و میخانه یکیست..
باران که شدی، پیاله ها را نشمار...
جام و قدح و کاسه و پیمانه یکیست...
باران ! تو که از پیش خدا می آیی
توضیح بده عاقل و فرزانه یکیست...
بر درگه او چونکه بیفتند به خاک
شیر و شتر و پلنگ و پروانه یکیست
با سوره ی دل ، اگر خدارا خواندی
حمد و فلق و نعره ی مستانه یکیست
این بی خردان،خویش ، خدا می دانند
اینجا سند و قصه و افسانه یکیست
از قدرت حق ، هرچه گرفتند به کار
در خلقت حق، رستم و موریانه یکیست
گر درک کنی خودت خدا را بینی
درکش نکنی، کعبه و بتخانه یکیست

#مولانا

 

[قمر]

تو نه چنانی که منم ، من نه چنانم که تویی

تو نه بر آنی که منم ، من نه بر آنم که تویی

من همه در حکم توام، تو همه در خون منی

گر مه و خورشید شوم ،من کم از آنم که تویی

با همه ای رشک پری، چون سوی من درگذری

باش چنین تیز مران ، تا که بدانم که تویی

دوش گذشتی ز درم ،بوی نبردم ز تو من

کرد خبر گوش مرا، جان و روانم که تویی

چون تو مرا گوش کشان بردی از آنجا که منم

بر سر آن منظره ها، هم بنشانم که تویی

مستم و تو م**س.ت ز من، سهو و خطا جست ز من

من نرسم لیک بدان، هم برسانم که تویی

#مولانا

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[قمر]

هرکس کسکی دارد و هرکس یاری
آن یار وفادار کجا شد باری
گر پیش سگی شکر نهی خرواری
میل دل او بود سوی مرداری

#مولانا

 

[قمر]

همه خوف آدمی را از درونست
ولیکن هوش او دائم برونست
برون را مینوازد همچو یوسف
درون گرگیست کو در قصد خون است


#مولانا

 

[قمر]

تا در طلب گوهر کانی، کانی
تا در هوس لقمه نانی، نانی
این نکتهٔ رمز اگر بدانی، دانی
هرچیز که در جستن آنی، آنی

#مولانا