مشاعره مشاعره با حرف پ

[m.sina]

پروانه را شکایتی از جور شمع نیست
عمری است در هوای تو می‌سوزم و خوشم

پرده از رخ برفکندی یک نظر در جلوه گاه
و از حیا حور و پری را در حجاب انداختی

باده نوش از جام عالم بین که بر اورنگ جم
شاهد مقصود را از رخ نقاب انداختی

 

[حافظ]

پرسید زان میانه یکی کودکی یتیم
کاین تابناک چیست که بر تاج پادشاه است

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

پشت من بشکست همچون پر شکن زلفین یار
اشک من بیجاده گون و چشم من بیجاده بار

 

[Anoosh.]

پدرم روضهٔ رضوان به دو گندم بفروخت
من چرا مُلکِ جهان را به جوی نفروشم؟!
خرقه‌پوشیِ من از غایتِ دین‌داری نیست
پرده‌ای بر سرِ صد عیبِ نهان می‌پوشم

حافظ

 

[M I R A S]

پیرانه سَرَم عشقِ جوانی به سر افتاد
وان راز که در دل بِنَهفتم به درافتاد

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

پشت من بشکست همچون پر شکن زلفین یاراشک من بیجاده گون و چشم من بیجاده بار

«فرخی سیستانی»

 

[SAMA_B]

پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را
آخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

پای بر دنیا نه و بر دوزخ چشم نام و ننگ

دست در عقبی زن و بر بند راه فخر و عار

 

[ملکه جهنمی❄]

پروانه کمی گردید گرد گل زیبا را
یک بار دگر پرسید احوال دل او را

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

پنج روزی که درین مرحله مهلت داری
خوش بیاسای زمانی که زمان این همه نیست...