شعر مجموعه اشعار پوپک | رامونا کاربر انجمن یک رمان

[رامونا]

_به‌نام نگاه پروانه‌ها_
نام اشعار: پوپک
نویسنده: رامونا
***
خلاصه:
هوهوهوهو
بادی در میان جنگل سرخ
خوابی در میان هیاهوی
جنگ آقای خرگوش
پیچ و پیچ و پیچ
گلی به دور درختی
آن درخت است؟
نه نیست آن
آرزو های پوچ شده است!...
حال... پوپک آن یار چشم تیله‌ای
به نجاتمان خواهد شتافت؟!...​

 

[.MAHSHID.]

•| بسم رب العشق |•

ضمن عرض سلام و خوش آمد خدمت شما شاعر محترم؛ لطفاً قبل از شروع تایپ مجموعه اشعار خود، قوانین بخش را مطالعه کنید.
"قوانین بخش اشعار کاربران"
***
پس از ارسال بیست پست در دفتر شعرتان، می‌توانید درخواست نقد بدهید و از دیدگاه دیگر کاربران درباره اشعارتان، آگاه شوید.
"تاپیك درخواست نقد و بررسی اشعار"
***
پس از گذشت بیست پست از دفتر شعرتان، می‌توانید درخواست تگ دهید و از کیفیت اشعار خود آگاه...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[رامونا]

چنگ می‌زند
گلویم را می‌فشارد
غمی سو سو می‌زند
بادی هو هو می‌کند
جنگ است
جنگی از آن چشمان قرمز
از آن گوش دراز...​

 

[رامونا]

جنگل از سوکوتش
ترسان می‌کند...
جنگی است
آتشش کور می‌کند
سوی امیدمان را...
دو دندان
سوراخ می‌کند
خانمان را!...
دو چشمان تیله‌ای نجاتمان خواهد داد
از آن سرخی چشمان گوش‌دراز
​

 

[رامونا]

می‌ترساند... آنچنان دلم را
که هوهوی بادُ
خش خش برگُ
چیک چیک باران
آنچنان نبوده است
سوالت شده کِ؟...
چه گویم... آخر که مجهولی ندارد
دندانی چو تبر
نشسته برجانمان!...​

 

[رامونا]

...صدایی می‌آید
صدای پایی که به زمین
می‌کوبد
فراخوانی است
از آن گوش‌دراز
می‌گویند کسی چو ببیند چشمانش را
آنچنان که سرخی را بیند
که مرگ آرزوی او
و زندگی جهنمش!​

 

[رامونا]

حال چه کنیم؟...
فرار راه چاره خوبی نیست!
باران جنگل را
مانند مادری به آغوش می‌کشد...
من می‌بینم آن چشمان را
من می‌بینمشان!
چو یاقوتی درخشان
...​

 

[رامونا]

صدایی می‌آید...
صدای پا!
رد پایی به جای می‌گذارد
این اثر از کیست؟
چشمانش نوید شادی بخشی است!
دلمان را لبریز از محبت
لب‌هایمان را به شادی می‌گشاید
اگه بگذارد... .​

 

[رامونا]

یادت هست که گفتمت...
اگر بگذارد!
او... او آمد
چنان قیامتی به پا ساخت...
که آسمان به سرخی چشمانش رساند!
از ما بس است
این مشقت بر ما بس است
دگر توانی برای مقابله با اون
در توان ما نمانده!...​

 

[رامونا]

خانه‌هایمان آواره های کرکس‌ها شده است
گوش‌دراز حملات خود را به پایان نمی‍رساند...
کودکان با اشک هایشان چشمه‌های خروشان به راه انداخته‌اند!
اینجا قیامتی است یا قیامت در اینجاست؛ نمی‌دانم؟!
تنها چیزی که دانسته‌ام؛ کسی است که روزی خواهد آمد...
​