شعر مجموعه اشعار فرشته‌های کاغذی | سلامان کاربر انجمن یک رمان

[salaman]

آرام و بی صدا
با لبخندی ملیح
سلاخی میکنیم
آرزوهای از گور برخاسته را
برای کابوس امشب​

 

[salaman]

با گونه های خیسش
بر دفتر کاهی ته انباری
نوشته بود:
سوختم...​

 

[salaman]

در این غمگینِ بُهت زده
به تو می اندیشم
با چشمهای خسته از دیدن
به این امید که
صدای نفس هایت را بشنوم
در سپیده دمِ فردا​

 

[salaman]

شبیهِ پنجره‌ای تنها
که صبح با طلوع خورشید
و شب با طلوع ماه
روزگار می‌گذراند
به انتظار دیدارت
ثانیه‌ها را نفس میکشم​

 

[salaman]

دلخسته از تمامی بودن ها
آواز مرگ را سرودم
یعنی: خداحافظ.
پایان سرنوشت نحس
آغاز هجرت و کوچ
به نامتناهای هیچ
​

 

[salaman]

و شب بود که سکوت کرد
در برابر این همه بغض
در این شب سنگدل
تنها صدای زوزه‌ی باد بود
که در دشت میپیچید
تا صدای اندوه و گریه‌ی
کودکی را خفه کند
و تا فردا
زمین این همه ظلم را
همچون
عشق یکطرفه
فراموش خواهد کرد​

 

[salaman]

پریدن از میان خاطرات
در دل سیاهی شب
و سوختنِ ابریشم
همه‌ی آنچه
احتیاج من است​

 

[salaman]

از سیاهی شب‌ها
پناه می‌آورند به
سپیدی دامنت
که بر آن نقشِ
گل‌های رُز
رقص میکنند
-پریان دل خون-
​

 

[salaman]

و سرنوشت‌مان
کبودی بود
از صورت تا روزگار
و حتی
آسمان چشمایت ​

 

[salaman]

لحظه‌ها را خط میزنم
مثل اسمم
که از حافظه‌ات خط خورده
ولی من همچنان
خط چشم‌هایت را
از حفظم
هرچند مشغول باشند
به دلبریِ غیر​