داستان کوتاه در حال تایپ داستان کوتاه ارور چهارصد و چهار | ویدا کاربر انجمن یک رمان

vida1 · 30/3/26

عنوان: ارور چهارصد و چهار
ژانر: درام
نویسنده: ویدا
کد داستان کوتاه:
ناظر: @MER~
«برای چهارصدوچهار، سالی که هیچ‌کس جرئت یادآوری اتفاقات تلخ آن را ندارد.»
خلاصه:
داستان در آینده‌های دورِ ایران‌زمین رخ می‌دهد. هنگامی که آتوسا خانم، مادربزرگ پنجاه‌ و اندی ساله‌ٔ ژینا، با در آغوش کشیدن نوهٔ دومش، تصمیم می‌گیرد قصه‌ای طولانی برای او تعریف کند. قصه‌ای که نه‌تنها برای خودش اتفاق افتاده است، بلکه میلیون‌ها میلیون ایرانی نیز آن را تجربه کرده‌اند‌.

نکته: در این داستان، هیچ اشاره‌ای به‌موضوعات سیاسی نشده است.

mersede · 31/3/26

"والقلم و مایسطرون"
نویسنده‌ی عزیز، ضمن خوش‌آمد گویی، سپاس از انتخاب این انجمن برای منتشر کردن داستان خود،
خواهشمندیم قبل از تایپ رمان خود قوانین زیر را به دقت مطالعه فرمایید!
قوانین **♡ تاپیک جامع مسائل مربوط به داستان‌کوتاه ♡**

و برای پرسش سوالات و اشکالات خود در رابطه با داستان به لینک زیر مراجعه فرمایید!
♧♡ تاپیک جامع برای مسائل رمان نویسی ♧♡

برای...

vida1 · 31/3/26

«مقدمه»
کابوس از نظر شما چیست؟ جنگ؟ مرگ؟ غم؟ درد؟
اصلاً معنی کابوس چیست؟ یک خواب وحشتناک. اما ما کجا می‌خواهیم دردمان را بگوییم؟ کجا بگوییم که تمام چیزهایی که بقیه کابوس می‌دانند، برای ما خاطره شده؟!

«به‌نام ایران»
«فصل اول: ایران، سال ۱۴۵۰»
شب جمعه است‌. از آن شب‌هایی که گویی حالا حالاها خیال تمام شدن را ندارند. آتوسا خانم، کنار گهواره‌ی نوه‌اش نشسته و هرازچندگاهی، پکی عمیق به‌سیگار بین انگشتانش می‌زند و دود آن را مستقیم، از پنجره‌ی باز پذیرایی، بیرون می‌دهد. سال‌هاست که خاطراتش در پس ذهنش نفس می‌‌کشند و او، هرچه تلاش می‌کند نمی‌تواند صدای آن‌ها را خفه کند. صدای نق‌نق کودکانهٔ نوزاد، او را به‌خود می‌آورد. سیگار را به‌سرعت روی زیرسیگاری شیشه‌ای خاموش...

vida1 · 2/4/26

***

بیست‌وسوم خردادماه بود. روی صندلی چرخ‌دار اتاقم نشسته بودم و چنان غرق در خواندن درس‌هایم بودم که حتی صدای داد و فریادهای پدر و مادرم هم برایم نامفهوم و ناچیز به‌نظر می‌آمد. اصلاً ساعت چند بود؟ صبح بود، شب بود، نیمه‌شب بود‌‌... نمی‌دانم. چشمانم به‌زور قهوه و چای‌هایی که مادرم هرازچندگاهی برایم می‌آورد باز می‌ماند. هربار که صدای تق‌تق زده شدن در چوبی اتاقم می‌آمد، قبل از خود مادرم، صدایش می‌آمد که می‌گفت:
- بچه جان بگیر بخواب! یک امتحان که این‌کارها را ندارد.
اما من از همان اولش هم گوش‌ شنوا نداشتم. یک گوشم در بود و دیگری دروازه. آن‌قدر حتی کلامی هم سخن نگفته بودم که گویی صدایم از ته چاه در می‌آمد:
- هوم...؟ اوهوم... .
همین و بس. نه توجیهی، نه توضیحی. مادرم آهی کشید و لیوان قهوه را...

vida1 · 7/4/26

کتابم را بستم و از خود مادرم سریع‌تر به‌سمت پذیرایی راه افتادم. نور پذیرایی برای منی که مدت‌ها بود به‌نور چشمک‌زن چراغ مطالعه‌ام عادت کرده بودم، آزاردهنده بود. پدرم درست جلوی تلویزیون، روی زانوانش نشسته بود و دستش را روی دهانش فشار می‌داد. گویا تلاش می‌کرد آتش استرسی که معلوم نبود از کجا نشأت می‌گرفت را خاموش کند. لبانم مثل ماهیِ دور از دریا، چندباری باز و بسته شد؛ اما هیچ صدایی از بینشان در نیامد. در نهایت، فقط توانستم بپرسم:
-‌ چه شده مگر؟ نصفه جانم کردی.
پدرم با شنیدن صدای من، سرجایش خشکش زد. انگار حتی صدای من هم او را بیشتر مضطرب می‌کرد. سپس، با صدایی گرفته که از پدر پرانرژی من بعید بود، پاسخ داد:
- جنگ شده... .
ناباور خندیدم. هنوز باور نکرده بودم. شاید هم نمی‌خواستم که باور کنم...

vida1 · چهارشنبه ساعت 21:50

کمی تندتر پلک زدم، نه برای آن‌که چشمانم بهتر ببیند. فقط تلاشی بی‌نتیجه بود برای این‌که اشکانم را پس بزنم. مادرم دستش را روی شانه‌ام که لرزش خفیفی داشت، گذاشت و زمزمه کرده بود:
- الان از چی ترسیدی، دخترکم؟
خواستم پاسخش را بدهم. تند و تیز، شاید حتی کمی کنایه‌آمیز. اما تقصیر او چی بود؟ او هم مثل ما بود. مثل تمام ما ایرانی‌هایی که ناگهان در جنگی تحمیلی گرفتار شده بودیم و هیچ‌کاری جز تماشا کردن، از دستمان بر نمی‌آمد. با صدایی که از بغض می‌لرزید، پاسخ دادم:
- شما چرا نترسیدی؟ بخش عجیب این است. همه در این شرایط می‌ترسند‌... اوه، یادم نبود. شما طبق معمول عضوی از آن «همه» نیستید، نه؟
مادرم چشمانش را با کلافگی در حدقه چرخاند و فقط یک جمله گفت. جمله‌ای که حتی پس از گذشت ۴۶ سال، فراموشش نکردم.
- طول...

داستان کوتاه در حال تایپ داستان کوتاه ارور چهارصد و چهار | ویدا کاربر انجمن یک رمان

vida1

امضا : vida1

mersede

امضا : mersede

vida1

امضا : vida1

vida1

امضا : vida1

vida1

امضا : vida1

vida1

امضا : vida1

موضوعات مشابه

کاربران بازدید کننده از موضوع (تعداد: 20)

کاربران در حال مشاهده موضوع (تعداد: 0, کاربر: 0, مهمان: 0)