دلنوشته مجموعه دلنوشته قبرستان قلبم | ترنم واژه ها کاربر انجمن یک رمان

[ترَنُّم]

تو دورشو
اصلا من را بزار کنار
کنار همان قبرستان قلب و ذهنت!
اصلا من را به یاد نیار
حتی اجازه نده از مغزت خطور کنم!
اصلا بزار من بمیرم
حتی غصه مرگ مرا هم نخور!
اصلا بزار من
همچنان دورادور حواسم بهت باشد!
اصلا بزار من
همچنان به درد خود بمیرم...!​

 

[ترَنُّم]

"گاهی"
میان دو جان‌ات و خودت می‌مانی،
می‌مانی برای خودت خواهش کنی
یا برای درد جان‌ات خواهش کنی!
آن‌قدر عزیزت می‌شوند
ترجیح می‌دهی خودت به تنهایی بمیری و آتش بگیری!
گاهی لبخند دیگری را به عذاب و درد و مرگ خود ترجیح می‌دهی.​

 

[ترَنُّم]

درد من عمیق است!
درد من بعد مرگ او شروع شد
بعد او همه بدشدن، تنها ترم کردن،
حتی آن‌هایی که پیدا کردم پس از سال‌ها
او هم مرا تنها می‌خواهد بگذارد!
می‌دانی من هرکه را عزیزم کردم
از دست دادم حتی تو!​

 

[ترَنُّم]

بغض می‌کنم و بی‌صدا می‌شکنم،
بی‌صدا اشک می‌ریزم، از تنهایی، درد، جدایی، بدی‌ها
بغض می‌کنم بابت همه آن مراقبت‌ها،
آن یواشکی به فکر بودنم، مهربانی که تهش خطم شد به نادیده گرفته شدنم!​

 

[ترَنُّم]

دلم همان رفیق قدیمی می‌خواهد
آن‌که در حال بدم در حال خوبم بود
بی‌منت محبت می‌کرد، به حرف‌هایم تا خود صبح گوش می‌داد
حتی این روزها مرا یادش نیست
آن‌که با من تا حد امکان بد شده است.
​

 

[ترَنُّم]

و من می‌دانم دلیل چیست!
تو فکر می‌کنی من از هیچ چیز خبر ندارم،
می‌دانم و این دانستنم شرمنده‌ام کرده است.
شرمنده مهربانی‌ات و کمک‌هایت، خودت
این چنین است که من سعی در حل کردنش دارم، بسپارش به خودم
خراب شده را خود خراب کرده باید حل کند
امان از من که آن‌قدر بد شده‌ام!​

 

[ترَنُّم]

گاه یک درد عمیق است.
دردها کنار هم جمع می‌شوند می‌کشنت، از پا در میارن‌ات.
گاه حرف‌ها خوردت می‌کنند.
حرف‌هایی که بدون آن‌که بخواهند با کف آسفالت یکی می‌کنند!
گاه همچین نابودت می‌کند.
همچین که حتی خودت نمی‌دانی چیست، فقط یک‌هو می‌بینی نابود شدی!​

 

[ترَنُّم]

"دیر می‌شود " گاهی خیلی عجیب دیر می‌شود
برای خندیدن، برای صحبت، برای عصبانیت، برای غم و... .
"دیر شدن" به معنی چند سال و چند ماه نیست گاهی یک آدم شب می‌خوابد و فردای آن دیگر پا نمی‌شود، احساسات تغییر می‌کند، انسان‌ها تغییر می‌کنند!
"مراقب هم دیگر باشین خیلی زود دیر می‌شود شاید فردا یکی دیگر میان ما نباشد".​

 

[ترَنُّم]

نادیده گرفتین مرا
وقتی بی‌شیله پیله برایتان از قلب و محبتم گذاشتم،
آن‌گاه که تنها بودین تنها نگذاشت‌متان
وقتی غم داشتین سعی‌ام را کردم بخندانم‌تان...
روزی فرا خواهد رسید که من دیگر نیستم!
​

 

[ترَنُّم]

ناگهان به خود می‌آیید و می‌فهمید
چقدر قلبم را شکستین، چطور وقتی هربار نادیده‌ام گرفتید باز هم از محبت دریغ نکردم‌تان... !
و آن‌جا که تنها می‌شوید روزی جای خالی‌ام را حس می‌کنید.​