مشاعره مشاعره‌ی واژه نما

[M_hosseini]

من
آه که من دوش چه سان بوده ام
آه که تو دوش مرا بوده ای

دوش

دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

 

[MILAN]

پیمانه
ای عاشقان ای عاشقان پیمانه را گم کرده ام
در کنج ویران ماندم خمخانه را گم کرده ام

 

[M_hosseini]

پیمانه
ای عاشقان ای عاشقان پیمانه را گم کرده ام
در کنج ویران ماندم خمخانه را گم کرده ام

عاشق( میشه؟)

از بس که خدا عاشق نقاشی بود
هر فصل به روی بوم یک چیز کشید
یک بار ولی گمان کنم شاعر شد
یک گوشه‌ی دنج رفت و پاییز کشید

 

[hadi]

شاعر
کرده چون شاعر تشبیه حسامت بپرند
چون پرند او را دستیست بخون در آغاز

 

[M_hosseini]

شاعر
کرده چون شاعر تشبیه حسامت بپرند
چون پرند او را دستیست بخون در آغاز

آغاز

هر سپیده با تو آغاز بهاری دیگر است
خنده کن تا گل بچینم صبح زیبایت بخیر

 

[hadi]

آغاز

هر سپیده با تو آغاز بهاری دیگر است
خنده کن تا گل بچینم صبح زیبایت بخیر

صبح
نفقات صبح دانی ز چه روی دوست دارم ؟
که به روی دوست ماند که بر افکند نقابی

 

[M_hosseini]

صبح
نفقات صبح دانی ز چه روی دوست دارم ؟
که به روی دوست ماند که بر افکند نقابی

دوست

من درد تو را ز دست آسان ندهم
دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم

 

[hadi]

دست
از دست و زبان که برآید
کز عهده ی شکرش به در آید

 

[M_hosseini]

دست
از دست و زبان که برآید
کز عهده ی شکرش به در آید

زبان

بهر خدا بیا بگو ور نه بهل مرا که تا
یک دو سخن به نایبی بردهم از زبان تو

 

[hadi]

زبان

بهر خدا بیا بگو ور نه بهل مرا که تا
یک دو سخن به نایبی بردهم از زبان تو

خدا
با خدا باش و پادشاهی کن
بی خدا باش و هر چه خواهی کن