رتبه سوم فانتزی رمان ولادور: شکوفه‌های خونین برف | کورویامی کاربر انجمن یک رمان

[Kuroyami]

از وقتی با ایراما صحبت کرده بود، تصمیمش را گرفته بود. دیگر خبری از ادب، ستایش یا ترس نبود. وولتار شایسته‌ی پرستش نبود؛ فقط شایسته‌ی استفاده بود. در عمق چشمان سبزِ دروغینش برقی موذی و بی‌رحم چرخید:
- بیا با هم یه قراری بذاریم. من تو رو به خواسته‌ات با آترینا می‌رسونم. اما تو... ساکت یه گوشه می‌مونی و هیچ دخالتی تو زندگی من نمی‌کنی.
ولتار همچون طوفانی خشمگین در ذهنش غرید؛ خشمش فضا را می‌فشرد، نفس را می‌برید:
- به کدامین جسارت، یک وولتارینِ حقیر زبان به تهدید خاموشی من می‌گشاید؟! تار و پود وجودت از تارهای هستی من تنیده شده است!
انزجار در وجود زاویر پیچید. از آن نام نژادی متنفر بود. از هر چیزی که بوی وابستگی به آن خالق پلید را می‌داد. لبخندی نرم اما زهرآلود روی لب‌های سرخش نشست با...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Kuroyami]

مدیر آستارث عمداً در این یک ماه او را با غذاهای گیاهی زجر داده بود؛ بشقاب‌هایی سبز، بی‌روح و بی‌بو، که بیشتر شبیه مجازات بودند تا خوراک. تنها لطفش همان وعده‌های منظم خون اژدها بود. اگر همان هم نبود، زاویر مطمئن بود با آن همه سبزیجات بی‌جان، خیلی زود امیدش را به ادامه‌ی این نمایش مسخره‌ی «زندگی» از دست می‌داد.
دندان‌هایش در بافت بیکن طعم‌دار فرو رفت. طعم دودی و چرب گوشت، ادویه‌های تند، سس مخصوص و ردّی از آتش، روی زبانش پخش شد. چشمانش را بست تا مزه را عمیق‌تر حس کند؛ مثل کسی که می‌خواهد لحظه‌ای کوتاه، از جهانی که دوستش ندارد، فرار کند.
- هی پسر! حالت خوب شده؟!
صدای کشیده شدن صندلی و نشستن بی‌اجازه‌ی الایجه، لذت را مثل تیغ برید. زاویر ناچار لقمه‌ی نیمه‌جویده را فرو داد. کارد و چنگال را کنار...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Kuroyami]

ابروهای زاویر به‌هم گره خوردند؛ سایه‌ای خطرناک از نگاهش گذشت. الایجه مطمئن بود اگر جمله را کامل کند، همین پسر لاغر می‌تواند کل سالن غذاخوری را به آتش بکشد. سریع دستش را به علامت بی‌اهمیتی بالا آورد:
- ولش کن اصلاً! راستی... می‌دونستی آخر سال بعد از امتحانا، یه اردو داریم به کشور صحرا؟
زاویر بی‌هیچ واکنش ظاهری، چنگال را دوباره در گوشت فرو کرد. آخرین چیزی که می‌خواست از یک انسان بشنود، ابراز تأسف برای قتل‌عام خانواده‌اش بود؛ شوخی‌ای تلخ و زننده برایش محسوب می‌شد. نگاه سردش را بالا آورد:
- صحرا؟ از گرما متنـ... .
جمله نیمه‌کاره ماند. چیزی در ذهنش سنگینی کرد. همان قمقمه. قمقمه‌ی خاندان وورتال. لبخندی موذی، آرام و خطرناک، روی لب‌هایش نشست.
- اتفاقاً… من عاشق گرما هستم.
الایجه با دیدن آن...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Kuroyami]

چند ثانیه سکوت افتاد. نه انفجاری، نه فریادی. بعد… لب‌های زاویر آهسته از هم باز شدند. خنده‌اش نه بلند بود و نه دیوانه‌وار؛ بیشتر شبیه نفس کشیدن آرام کسی بود که پاسخ یک معما را پیدا کرده باشد. صدایی نرم، اما توخالی، از سینه‌اش بیرون آمد. شانه‌هایش اندکی لرزیدند؛ انگار واقعاً خوشحال شده باشد. الایجه با تردید گفت:
- زاویر…؟
زاویر با نوک انگشت گوشه‌ی نمناک چشمش را پاک کرد، اما نگاهش می‌خندید. چشمانی که دیگر هیچ ردی از شوخی نداشتند:
- ببین… این قشنگ‌ترین خبریه که امروز شنیدم.
الایجه خشکش زد. فکر می‌کرد که اشتباه شنیده است:
- چی؟
زاویر چنگال را آرام بیرون کشید. گوشت را رها کرد. دستانش را روی میز گذاشت و کمی به جلو خم شد؛ صدایش پایین آمد. صمیمی و در عین حال خطرناک به نظر می‌رسید:
- وقتی کسی دعا...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.