شعر باغ اشعار انعکاس احساسات | نیلدا کاربر انجمن یک رمان

[✭NiLdA☽]

به نام خدا

نام مجموعه:
انعکاس احساسات
نام شاعر:
نیلدا.ف
قالب:
شعر نو، شعر سفید، غزل

مقدمه:

قلم به نام تو اینک آغاز می‌شود
این دفتر از سکوت تو پرواز می‌شود
از گوشه‌های خامش دل واژه می‌چکد
وقتی که شعر پنجره آواز می‌شود
من آمدم به سایه این سطرهای نرم
جایی که درد ساده بیان راز می‌شود
هر بیت رد لحظه‌ای از حالِ من گرفت
وقتی دلم به جوهر احساس باز می‌شود
ای واژه‌ها بمانید و همراهمان شوید
این راه، راه روشن آغاز می‌شود
​

---

...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Viŏlet]

•| بسم رب العشق |•

ضمن عرض سلام و خوش آمد خدمت شما شاعر محترم؛ لطفاً قبل از شروع تایپ مجموعه اشعار خود، قوانین بخش را مطالعه کنید.
"قوانین بخش اشعار کاربران"
***
پس از ارسال بیست پست در دفتر شعرتان، می‌توانید درخواست نقد بدهید و از دیدگاه دیگر کاربران درباره اشعارتان، آگاه شوید.
"تاپیك درخواست نقد و بررسی اشعار"
***
پس از گذشت بیست پست از دفتر شعرتان، می‌توانید درخواست تگ دهید و از کیفیت اشعار خود آگاه شوید....​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[✭NiLdA☽]

آغاز

قلم به نامِ تو اینک شروع خواهد شد
دلم دوباره پر از شور و نجوا خواهد شد
در این سکوتِ پر از واژه‌های سرگردان
صدای شعر، پناهِ غروب‌ها خواهد شد
نوشته‌ام که در این دفترِ لبالبِ حس
تمامِ خستگیِ من مکتوب خواهد شد
اگرچه زخمیِ شب‌های بی‌پناهی‌ام
دلم دوباره اسیرِ طلوع خواهد شد​

 

[✭NiLdA☽]

اولین برگ

من
از پناهِ واژه‌ها آمده‌ام
از جایی میانِ
شب‌های آرام
و دل‌هایی که زیادی احساس داشتند...
این‌جا
قرار است هر شعر
تکه‌ای از من باشد؛
گاهی زخمی،گاهی عاشق،
گاهی خاموش
و گاهی
شبیه بارانی که
بی‌اجازه می‌بارد.
اگر روزی
میان این سطرها
خودت را پیدا کردی، بدان
ما
از یک جنسِ دلتنگی بوده‌ایم.
​

 

[✭NiLdA☽]

آیینِ واژه

به باغِ شعر رسیدم، دلم جوانه گرفت
سکوتِ خسته من رنگِ عاشقانه گرفت

قلم به دست گرفتم که درد کم بشود
ولی تمامِ دلم شکلِ این ترانه گرفت

در انعکاسِ همین واژه‌های خاموشم
هزار خاطره آرام آشیانه گرفت

نه باد بود، نه باران؛ فقط دلِ من بود
که در مسیرِ غزل راهِ جاودانه گرفت

اگر کسی گذرش خورد بر صدای دلم
بداند این همه شعر از کجا نشانه گرفت.​

 

[✭NiLdA☽]

ردی از تو


گاهی
آدمی تمامِ جهان را
در یک صدا جا می‌دهد…
در صدایی
که دیگر نیست،
اما هنوز
در راهروهای دلش
قدم می‌زند.
من
سال‌هاست
با خاطره‌ای حرف می‌زنم
که هیچ پاسخی ندارد،
و این
غم‌انگیزترین شکلِ دوست داشتن است.​

 

[✭NiLdA☽]

سهمِ سکوت

تمامِ حرف‌های من
در چشم‌هایم مانده است؛
آدمی
گاهی
بلندتر از هر فریادی
سکوت می‌کند.​

 

[✭NiLdA☽]

سمفونیِ باران


شب
روی شانه پنجره آرام گریه کرد
و کوچه
پر از صدای قدم‌های خیس شد
من ماندم
و فنجانی
که بوی خاطره می‌داد،
و بارانی
که انگار
تمامِ شهر را
به یادِ کسی انداخته بود.
چراغ‌ها
کم‌کم
در مه حل شدند،
اما
دلتنگیِ تو
هنوز
واضح‌ترین اتفاقِ این شب است.​

 

[✭NiLdA☽]

پناهِ آخر


دلم به وسعتِ یک بغضِ بی‌صدا خسته‌ست
شبیه پنجره‌ای رو به رد پا خسته‌ست
تمامِ شهر پر از رفتن و فراموشی‌ست
و قلبِ ساده من از همین هوا خسته‌ست
کسی نمانده کنارِ سکوتِ آینه‌ها
خودِ حقیقتِ این خانه از ریا خسته‌ست
چقدر خواستم از تو و عشق کم بگویم
ولی قلم ز غمِ ناگفته‌ها خسته‌ست
اگرچه زخمیِ شب‌های سردِ پاییزم
هنوز گوشه‌ای از من به یک دعا خسته‌ست.​

 

[✭NiLdA☽]

نفسِ آخرِ واژه

من
همه حرف‌هایم را
در یک نگاه گم کردم…
و تو
همه نبودنت را
در یک لبخند
با من قسمت کردی.​