مشاعره مشاعره‌ی واژه نما

[ملکه جهنمی❄]

سنگ
جدا شد یکی چشمه از کوهسار
به ره گشت ناگه به سنگی دچار

 

[P.Sh]

ره
ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی
کین ره که تو میروی به ترکستان است

 

[.کوثر.]

میروی
نیست دگر جان ب تنم بیش کجا میروی
خون مکن دیده ی درویش کجا میروی

 

[M.Fakher]

درویش
درویش را چه بود نشان آن و جان درفشان
نی دلق صد پاره کشان چیزی بده درویش را

 

[atash.r]

ای صاحب کرامت شکرانه سلامت روزی تفقدی کن درویش بینوا را

 

[M.Fakher]

درویش
با روی همچون ماه خود با لطف مسکین خواه خود
مارا تو کن همراه خود چیزی بده درویش را

 

[atash.r]

یه شب مهتاب ماع میاددتو خواب منو میبره ته اون دره اونجا که شبا ته بیشه ها یه پری میاد ترسون و لرزو پاشو میزاره تو اب چشمع شونه میکنه موی پریشون

 

[M.Fakher]

خواستند از تو بگویند شبی شاعرها
عاقبت با قلم شرم نوشتند نشد

 

[شَفَــق]

خواستند از تو بگویند شبی شاعرها
عاقبت با قلم شرم نوشتند نشد

قلم
همچو حافظ نگشاد از رخ اندیشه نقاب
تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند

 

[ملکه جهنمی❄]

دوست عزیز چون نزدی با چی من با زلب میزنم
دلم سرگشته میدارد سر زلف پریشانت
چه می‌خواهی از این مسکین سرگردان نمیدانم
بهار