دلنوشته مجموع دلنوشته سکوتی که آواز شد | بریسکا کاربر انجمن یک رمان

[briska]

نام مجموعه: میان دو پیام
نویسنده: بریسکا

مقدمه:
میان دو پیام
در این مکث کوتاه، احساسی جا می‌ماند که نه ارسال می‌شود و نه تمام. جایی میان نوشتن و پاک شدن، حقیقتی شکل می‌گیرد که هیچ نوتیفیکیشنی توان رساندنش را ندارد؛ حقیقتی که فقط در سکوتِ تازه‌کردنِ صفحه زنده می‌ماند.

 

[Viŏlet]

•| بسم رب القلم |•
آنچه از دل برآید، لاجرم بر دل نشیند...



نویسنده‌ی عزیز، بی‌نهایت خرسندیم که دلنوشته‌های زیبایتان را در انجمن «یک رمان» به اشتراک می‌گذارید.
خواهشمندیم پیش از پست‌گذاری و شروع دلنوشته‌، قوانین بخش «دلنوشته‌های کاربران» را به خوبی مطالعه بفرمایید.
***
قوانین بخش دلنوشته‌ی کاربران"
پس از گذشت حداقل ۲۰ پست از دل‌نوشته، می‌توانید در تاپیک زیر درخواست نقد دل‌نوشته بدهید. توجه داشته باشید که دل‌نوشته‌های تگ‌دار...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[briska]

نوتیفیکیشنِ نرسیده
برای تو می‌نویسم؛
برای تویی که نبودنت
در صفحه‌ها پیداست،
مثل نوتیفیکیشنی
که هیچ‌وقت نمی‌رسد.

چند روز است نیستی،
اما هنوز حضورت
در آخرین آنلاین بودنت مانده؛
در پیام‌هایی
که نیمه‌کاره تایپ می‌کنم
و پاک می‌کنم.

من عاشقم…
از آن عشق‌های مجازی
که آدم را نمی‌کُشد،
اما هر شب
تکه‌ای از او را
در سکوت صفحه
جا می‌گذارد.

و من،
تا روزی که برگردی،
هر بار که صفحه را تازه می‌کنم،
بی‌صدا
دوستت دارم.

 

[briska]

در مکثِ نبودنت

در نبودِ تو، شب با تمامِ ستاره‌هایش
در همان فاصله‌ای گم می‌شود
که میانِ آمدن و نیامدنت
کش می‌آید.
باد، از سمتِ خاطره‌ها می‌وزد، اما صدای تو
در سکوتی مانده
که هیچ رسیدنی
آن را پر نمی‌کند.
من، در امتدادِ همین فاصله،
قدم می‌زنم؛
بی‌آن‌که بدانم
کجای این جهان ایستاده‌ای
یا آیا هنوز
دل‌تنگِ من می‌شوی.
هر تپشِ دل،
نامت را
با بغضی بی‌صدا
فریاد می‌زند،
و من
با هر نفس
دوباره فرو می‌روم
در نبودنت؛
در غیابِ چیزهایی
که تو را
به یادم می‌آورند.
و شاید،
تو هم
در سکوتِ شب،
لحظه‌ای کوتاه
به من فکر کنی،
همان‌قدر کوتاه
که فاصلهٔ میان
دو دلتنگیِ نرسیده.