متون و دلنوشته‌ها بختیار علی

[قمر]

خدا هم محکوم است به خدایی، خدا هم ناگزیر از صبر، خدا هم محکوم است به عشق، خدا هم محکوم است به تنهایی.

~ خنده غمگین‌ترت می‌کند

 

[قمر]

مثل پرنده‌ای که در شمال شکاری را بو بکشد، باید زمان را بو بکشیم. عصری دیگر را بو بکشیم، قرنی دیگر از طلا را، روزگاری تازه از برنز. بهشت همان‌جاست، جایی که همهٔ دانستنی‌ها ما را با آزادی و گُل فریب می‌دهند.

~ خنده غمگین‌ترت می‌کند

 

[قمر]

تو زندگی را تکه‌تکه می‌کنی تا از هر منفذی شبنم داخل آید. تو زخم‌هایت را پر می‌کنی از عسل، مردن را ش*ر..اب می‌کنی.

~ خنده غمگین‌ترت می‌کند

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[قمر]

مثل من نترسیده‌ای، مثل من رعد به روحت نزده که از آن سویش فریاد بیرون بزند.
کتاب‌ها مرا صدا می‌زنند...
هر کس به دنبال آسمانی است، که ابرهایش نور ببارند...

~ خنده غمگین‌ترت می‌کند

 

[قمر]

ما از این‌جا می‌گذریم، فکر نکن عابریم، ما رهگذر نیستیم، برای آن از این‌جا می‌رویم تا بار دیگر از این‌جا نگذریم.

~ خنده غمگین‌ترت می‌کند

 

[قمر]

در میان همهٔ تفاسیر، جز از باد، جز از صدای آهنین باد، جز از ظلمت تکه‌تکهٔ او بر سفره‌ها، جز شمع او که تنها با هوا می‌افروزد، چیز دیگری نمی‌شنوم. من می‌خواهم کمی بیش‌تر از احساس او را بفهمم هنگامی که دسته‌جمعی پس از عطشی طولانی آن را می‌نوشیم... بعد از جنگی طولانی علیه طوفان‌های خفته آن را می‌نوشیم. من می‌خواهم زمانی که دیگر انسان تشنگی انسان را نمی‌شکند، به همراه دیگر اشیا تشنگی همدیگر را رفع کنیم.

~ خنده غمگین‌ترت می‌کند

 

[قمر]

من باغبان آن درختم که از سراب می‌روید

~ خنده غمگین‌ترت می‌کند

 

[قمر]

خیال به همان اندازهٔ عقل تولیدکننده و سرکش و کاشف است. کشف‌های خیال در تاریخ بشریت اگر ارزشمندتر از کشف‌های عقل نباشد، کمتر نیست.

~ خنده غمگین‌ترت می‌کند

 

[قمر]

من جلوی دروازهٔ آن اتاق‌های تاریک که یک پنجرهٔ امید و صد دروازهٔ درد دارد می‌ایستم

~ خنده غمگین‌ترت می‌کند

 

[قمر]

تو زندگی را تکه‌تکه می‌کنی تا از هر منفذی شبنم داخل آید.

~ خنده غمگین‌ترت می‌کند