گلزار
پریشان یادگاریهای بر بادند و می پیچند
به گلزار خزان عمر چون رگبار بارانم
خزان هم با سرود برگ ریزان عالمی دارد
چه جای من که از سردی و خاموشی ز مستانم
تا سر زلف پریشان تو محبوب منستپریشان
یک عمر پریشانی دل بسته به موییستتا سر زلف پریشان تو محبوب منست
روزگارم به سر زلف پریشان ماند