مشاعره مشاعره با اشعار شاعران

[N a d i y a]

آتش بزن این قافیه ها سوختنی ست
این شعرِپُر از داغِ تو آتش زدنی ست

تو به تحریک فلک فتنه‌ی دوران منی
من به تصدیق نظر محو تماشای توام
می‌توان یافتن از بی‌سر و سامانی من
که سراسیمه‌ی گیسو‌ی سمن سای توام

 

[hadi]

تو به تحریک فلک فتنه‌ی دوران منی
من به تصدیق نظر محو تماشای توام
می‌توان یافتن از بی‌سر و سامانی من
که سراسیمه‌ی گیسو‌ی سمن سای توام

محو رخسار تو ابلیس شد و سجده نکرد
مات ومبهوت فقط گفت :عجب سیمایی
بحث یکتایی حق را به تو نتوان سنجید
لا شریک له اگر هست٬تو استثنایی

 

[N a d i y a]

محو رخسار تو ابلیس شد و سجده نکرد
مات ومبهوت فقط گفت :عجب سیمایی
بحث یکتایی حق را به تو نتوان سنجید
لا شریک له اگر هست٬تو استثنایی

یک چند به گیرو دار بگذشت مرا
یک چند در انتظار بگذشت مرا
باقی همه صرف حسرت روی تو شد
بنگر که چه روزگار بگذشت مرا

 

[hadi]

یک چند به گیرو دار بگذشت مرا
یک چند در انتظار بگذشت مرا
باقی همه صرف حسرت روی تو شد
بنگر که چه روزگار بگذشت مرا

ای حسنت از تکلّف آرایه بی نیاز
اغراق صنعتی است که زیبنده ی تو نیست
در فکر دلبری ز من بینوا مباش
صیدی چنین حقیر ، برازنده ی تو نیست

 

[N a d i y a]

ای حسنت از تکلّف آرایه بی نیاز
اغراق صنعتی است که زیبنده ی تو نیست
در فکر دلبری ز من بینوا مباش
صیدی چنین حقیر ، برازنده ی تو نیست

تو را خبر ز دل بی‌قرار باید و نیست
غم تو هست ولی غمگسار باید و نیست
اسیر گریه‌ی بی‌اختیار خویشتنم
فغان که در کف من اختیار باید و نیست

 

[hadi]

تو را خبر ز دل بی‌قرار باید و نیست
غم تو هست ولی غمگسار باید و نیست
اسیر گریه‌ی بی‌اختیار خویشتنم
فغان که در کف من اختیار باید و نیست

تقدیر چنین بود که پروانه بسوزد
رنگین پر آن عاشق دیوانه بسوزد
تقدیر چنین بود که بلبل به زمستان
از ماتم گل بردر گلخانه بسوزد

 

[N a d i y a]

تقدیر چنین بود که پروانه بسوزد
رنگین پر آن عاشق دیوانه بسوزد
تقدیر چنین بود که بلبل به زمستان
از ماتم گل بردر گلخانه بسوزد

دیدن روی تو در خویش ز من خواب گرفت
آه از آیینه که تصویر تو را قاب گرفت
خواستم نوح شوم، موج غمت غرقم کرد
کشتی‌ام را شب طوفانی گرداب گرفت
در قنوتم ز خدا عقل طلب می‌کردم
عشق اما خبر از گوشه محراب گرفت

 

[hadi]

دیدن روی تو در خویش ز من خواب گرفت
آه از آیینه که تصویر تو را قاب گرفت
خواستم نوح شوم، موج غمت غرقم کرد
کشتی‌ام را شب طوفانی گرداب گرفت
در قنوتم ز خدا عقل طلب می‌کردم
عشق اما خبر از گوشه محراب گرفت

تا بر سر من بگذرد آن یار قدیمی
خاک قدم محرم و بیگانه‌ام امشب
امید که بر خیل غمش دست بیاید
آه سحر و طاقت هر دانه‌ام امشب

 

[N a d i y a]

تا بر سر من بگذرد آن یار قدیمی
خاک قدم محرم و بیگانه‌ام امشب
امید که بر خیل غمش دست بیاید
آه سحر و طاقت هر دانه‌ام امشب

بیت بیت غزلم شوق پریدن دارد
وه که دیدار غزل درد کشیدن دارد
چشم نرگس شده‌ات باده پرستم کرده
سعی بین حرم و میکده دیدن دارد

 

[hadi]

بیت بیت غزلم شوق پریدن دارد
وه که دیدار غزل درد کشیدن دارد
چشم نرگس شده‌ات باده پرستم کرده
سعی بین حرم و میکده دیدن دارد

دردی است در این دل که به درمان نتوان داد
عشقیست در این جان که به صد جان نتوان داد
جام می ما آب حیات است در این دور
این آب حیات است به حیوان نتوان داد