مشاعره مشاعره با اشعار فروغ فرخزاد

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

دخترک خنده کنان گفت که چیست
راز این حلقه زر
راز این حلقه که انگشت مرا
این چنین تنگ گرفته است به بر

در شب کوچک من افسوس
باد با برگ درختان میعادی دارد
در شب کوچک من دلهره ویرانیست
گوش کنوزش ظلمت را می شنوی
من غریبانه به این خوشبختی می نگرم
من به نومیدی خود معتادم

 

[fariba_a]

در شب کوچک من افسوس
باد با برگ درختان میعادی دارد
در شب کوچک من دلهره ویرانیست
گوش کنوزش ظلمت را می شنوی
من غریبانه به این خوشبختی می نگرم
من به نومیدی خود معتادم

می‌تپد قلبم و با هر تپشی قصه عشق تو را مي گويد
بخت اگر از تو جدايم كرده مي گشايم گره از بخت چه باک

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

می‌تپد قلبم و با هر تپشی قصه عشق تو را مي گويد
بخت اگر از تو جدايم كرده مي گشايم گره از بخت چه باک

کسی به عشق نیندیشید
دیگر کسی به فتح نیندیشید
و هیچکس دیگر به هیچ‌چیز نیندیشید
در غارهای تنهائی بیهودگی به دنیا آمد

 

[سَنا]

همیشه تو در جایی از من خواهی بود
شاید در یادم
شاید در قلبم
و شاید در هر قدمی که بردارم…

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

می روم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه خویش
به خدا می برم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه خویش