مشاعره مشاعره با اشعار شوریده شیرازی

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

روی تو و لبان تو را هر که دید گفت

صنع خدای بنگر و لطف اله را

تو م**س.ت خواب راحتی ای پادشاه حسن

می نشنوی خروش دل دادخواه را

آن پری روی از درم روزی فراز آید؟نیاید
من همی خواهم که عمر رفته باز آید؟نیاید

پیش از آن کایام در پیچد به هم طومار عمرم
نامه ای از کوی یار دلنواز آید؟نیاید

 

[Amin~]

آن پری روی از درم روزی فراز آید؟نیاید
من همی خواهم که عمر رفته باز آید؟نیاید

پیش از آن کایام در پیچد به هم طومار عمرم
نامه ای از کوی یار دلنواز آید؟نیاید

دیگر از چهرۀ تابان تو در دست دل من
نیست تابی که بدین گیسوی تابیده ربایی
تو که خود فاش توانی دل یک شهر ربودن
دل «شوریده» روا نیست که دزدیده ربایی

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

دیگر از چهرۀ تابان تو در دست دل من
نیست تابی که بدین گیسوی تابیده ربایی
تو که خود فاش توانی دل یک شهر ربودن
دل «شوریده» روا نیست که دزدیده ربایی

یلدا ترین شب از شب گیسوی باغ را
می زخمم از چکاچک خون انارها
بگذار عاشقـانه بمیرم به پـای تو
گردن بگیر مرگ مرا گـرچه دار ها