در حال تایپ رمان ناوالِد | نگار 1373 نویسنده انجمن یک رمان

نگار 1373 · 3/1/26

مکس از تب و تاب افتاد و نادیا دید که دوباره آدامس جویدنش را از سر گرفت؛ ولی این بار با شتاب بیشتر. دیگر شک نداشت که مکس سر یک چیز خونسردی‌اش را به کل از دست می‌داد: بچه‌ها. هر بچه‌ای که به نوعی تحت آزار قرار می‌گرفت، مکس دیوانه میشد. مهم نبود که چقدر تلاش می‌کرد تا همیشه خودش را نسبت به همه‌چیز بی‌تفاوت نشان بدهد. بچه‌ها برای او خط قرمز محسوب می‌شدند. الکساندر که متوجه شد توانسته کمی او را آرام‌تر کند، دستانش را از بازوان او جدا کرد و به او یادآوری کرد:
- جیسون ادعاش میشه که قانون‌مداره، پس بذار با خودِ قانون ادبش کنیم. این‌جوری دیگه هیچ حق اعتراضی براش باقی نمی‌مونه.
با این حال، نگاه مکس مثل نگاه یک سگ شکاری فقط به در اتاق خیره مانده بود و از آن یک میلی‌متر هم دور نمی‌شد. تنها حرکتش در...

نگار 1373 · دوشنبه ساعت 15:47

- روز بخیر قربان، متأسفم که وقتتون رو می‌گیرم.
و سعی داشت تا افسار چشمانش را کنترل کند تا مبادا به سمت دکتر مرلین فرار کنند. چیزی در ذهنش می‌پرسید که آن مکس لعنتی از کجا خبر داشت که دکتر مرلین را این‌جا پیدا می‌کرد؟ با این‌که مستقیماً به دکتر چشم ندوخته بود، اما می‌توانست اضطراب و عجله‌اش را در حرکاتش ببیند.
پشت میز، مرد درشت هیکل و چشم و ابرو مشکی نشسته بود که نگاه آنالیزگرش را از روی نادیا برنمی‌داشت. موهای سیاهش که در شقیقه‌ها به سفیدی می‌زدند، با دقت و وسواس کوتاه شده بودند و ته‌ریش کمرنگی روی صورتش به چشم می‌خورد. عینکش را روی بینی عقابی‌اش جابه‌جا کرد و با لحنی جدی و صدایی خش‌دار جواب داد:
- مشکلی نیست هفتاد و سه. من همیشه برای شوالیه‌هام وقت دارم.
پاسخش به نوعی با جدیت صدایش در...

نگار 1373 · سه شنبه ساعت 16:37

امیدوارم اسامی شوالیه‌ها تا این‌جا گیج‌کننده نشده باشه. شصت و یک: مکس. هفتاد و سه: نادیا. چهل و سه: جیسون. پنجاه و دو: الکساندر. شماره یک: شوالیه‌ی ارشد. شماره دو: دکتر مرلین.

صدای زنانه و محکمی از پشت سر نادیا جواب داد:
- لطفاً راه رو برای من باز کنید. من این‌جام پنجاه و دو.
مکس داشت به جیسون چشم‌غره می‌رفت و نادیا می‌دید که دیگر نگاهش حالت طبیعی نداشت. همان خشمی را در نگاهش می‌دید که آن دفعه در خیابان نسبت به پدر آن پسر بچه داشت. جیسون هم داشت با دندان‌های به هم قفل شده و نگاهی عصبی او را برانداز می‌کرد. الکساندر هر دو نفر آن‌ها را به عقب هل داد، لباس‌هایش را مرتب کرد و به دکتر جواب داد:
- خوشحالم که این‌جایید دکتر مرلین. این‌جا یه مشکل کوچیک پیش اومده...

نگار 1373 · چهارشنبه ساعت 22:48

جیسون دوباره طوری به مکس خیره شد که انگار می‌خواست با نگاهش او را از هم متلاشی کند. دکتر این بار به مکس نگاهی انداخت و او را مخاطب خود قرار داد:
- شصت و یک، تعهدی که به کارت داری رو ستایش می‌کنم. ولی این‌جا تصمیم‌گیری با شوالیه‌ها نیست؛ با منه. بچه کجاست؟
الکساندر به سمت در اتاق بازجویی اول اشاره کرد:
- هنوز همون‌جا نشسته. داشت گریه می‌کرد، ولی الان رو نمی‌دونم... .
دکتر آهسته از بین آن‌ها گذشت و به سمت در اتاق گام برداشت. صدای تق‌تق منظم پاشنه‌ی کفش‌هایش، طوری بود که انگار نه انگار تا چند ثانیه قبل سعی داشت دو نفر که به خون هم تشنه بودند را به آرامش دعوت کند. سرکی از دریچه‌ی روی در به داخل کشید و بدون اعلام کردن وضعیت داخل اتاق، شروع به حرف زدن کرد:
- بچه همراه من میاد. چهل و سه، بررسی...

نگار 1373 · پنجشنبه ساعت 15:04

همان‌طور که داشت از مزایای شکلات کودکان برای آدام سخنرانی می‌کرد، به جیسون اشاره‌ی نامحسوسی داشت تا به دنبالش برود. جیسون لبش را کج کرد و قولنج گردنش را شکست. قصد دنبال کردن دکتر را داشت؛ اما قبل از این‌که بخواهد برود، مکس دستش را بالا آورد و با لبخند موذیانه‌اش، انگشت وسطش را به او تقدیم کرد. جیسون نگاه تحقیرآمیزی به سر تا پای او انداخت و با گام‌های محکمی از آن‌جا فاصله گرفت. الکساندر داشت آه بلندی می‌کشید و همزمان با آن، به پهلو به دیوار تکیه زد:
- مرلین این جوری می‌خواست مشکل رو حل کنه؟! چقدر تأثیر داشت.
و دستش را به کمرش گرفت. نادیا با شرمندگی نگاهی به دو همکارش انداخت که هیچ دخل و ربطی به پرونده‌ی او و جیسون نداشتند. آن‌ها را به دردسر انداخته بود و از این بابت، احساس خوبی را تجربه...

در حال تایپ رمان ناوالِد | نگار 1373 نویسنده انجمن یک رمان

گزینه‌های بیشتر

نگار 1373

امضا : نگار 1373

نگار 1373

امضا : نگار 1373

نگار 1373

امضا : نگار 1373

نگار 1373

امضا : نگار 1373

نگار 1373

امضا : نگار 1373

موضوعات مشابه

کاربران بازدید کننده از موضوع (تعداد: 8)

کاربران در حال مشاهده موضوع (تعداد: 0, کاربر: 0, مهمان: 0)