در حال تایپ رمان تابوت زمان: کشتاردرمان | رأیا کاربر انجمن یک رمان

Raiya · 20/12/25

کد رمان: 5739
ناظر: @ANGELICA

~• بسم الله الرحمن الرحیم
و به نستعین، انه خیر ناصر و معین •~
___

نام مجموعه: تابوت زمان
نام جلد اول: در آرواره‌ی حنانه
نام جلد دوم:

«کشتاردرمان»

***
خلاصه‌ی رمان:
جلد دوم، روایت سقوط رأیا شایگان به قعر بدبختی‌ها و شکست است؛ روایت هیولایی که از این پوسته‌ی شکسته سر بیرون می‌آورد و مترسک‌گردان جنجالی می‌شود که بی‌شباهت به آخرالزمان بشر نیست!
وقتی مقامات سیاسی، خلاف‌کارهای خرده‌پا و کله‌گنده و حتی اعضای مجمع جدید...

نگار 1373 · 20/12/25

«به نام داعیه‌ی سر متن‌ها»

نویسنده‌ی عزیز، ضمن خوش‌آمد گویی، سپاس از انتخاب این انجمن برای منتشر کردن رمان خود،
خواهشمندیم قبل از تایپ رمان خود قوانین زیر را به دقت مطالعه فرمایید!
قوانین جامع تایپ رمان

آموزش قرار دادن رمان را در تاپیک زیر دنبال کنید.
نحوه‌ی قرار دادن رمان در انجمن برای مطالعه کاربران

و برای پرسش سوالات و اشکالات خود...

Raiya · 20/12/25

مقدمه:
"تعداد آدم‌ها مهم نیست؛ هر چه‌قدر هم زیاد باشند، وقتی کشتنشان را شروع کنم و ادامه دهم، یک روزی، یک جایی، تمام می‌شوند و... این کشتار، درمانم می‌کند!"
«حنانه»
___

"رأیا شایگان"

موقعیت خنده‌داری است؛ یک خنجر با دسته‌ی مشکی براق از کنار گردنم بی‌هوا رد شده و تیزی سرش به دیوار چسبیده است. اگر سرم را به موقع کج نکرده بودم، قطع به یقین یک خراش کوچک دیگر روی گردنم به یادگاری می‌ماند؛ همین حالایش هم چندتار مویم را در مسیر رسیدنش به دیوار بریده که روی شانه‌ی کتم سقوط کرده‌اند.
لبخند دندان‌نمایی می‌زنم. لحظه‌ای چشم می‌بندم تا بتوانم خونسرد باشم. ایلیاد، برادر ایرن می‌گفت پدرش هیولای خواستگار فراری بده است اما حتی یک درصد هم گمان نمی‌کردم وقتی برای اولین ملاقات به دفترش...

Raiya · 20/12/25

گویا مشت آب سردی که به صورتم می‌پاشم، جواب نیست که کل سرم را زیر جریان آب سرد می‌برم. لحظه‌ی اول سردی‌اش نفسم را می‌برد اما به فاصله‌ی کوتاهی حتی می‌توانم خیلی راحت‌تر نفس بکشم.
تارهای قهوه‌ای روشن خیسم، از هر طرف صورتم سر می‌خورند و قابش می‌گیرند. دست‌هایی که لبه‌ی سینک گذاشته‌ام، تکیه‌‌گاهم هستند. سرم را عقب می‌کشم. شیر آب را می‌بندم و موهایم را عقب می‌زنم که چشمم، به بازتاب چهره‌ی غریب این روزهایم در آینه می‌خورد.
نگاهم قفل می‌شود روی خط عمیقی که از نیمه‌ی بالای چشم چپم تا اواسط گونه‌ام کشیده شده... دو دو می‌زند روی چشم قهوه‌ای روشنی که نصف شده و دیگر، نمی‌بیند. پوستم با وجود درمان به موقع، جای بخیه‌هایش دارد پوست اضافه می‌آورد و انگار هر روز، بدتر از دیروز می‌شود. چشمم هم که...

Raiya · 21/12/25

چهره‌ام پوکر می‌شود. چپ چپ به تلفن همراه نگاه می‌کنم. کج‌خندی می‌زنم.
- درگیری؟ چه‌قدر دلت خوشه! مگه عروسیه توش؟ ای کاش می‌اومد درگیر بشیم، حتی اگه وسط کشتی می‌نشست روم تا کارم تموم بشه، دلم خوش بود می‌بینمش... منتها پاک‌کن برداشته، داره خودش رو از زندگیم پاک می‌کنه؛ این غول دادیار هم که دیگه نگم برات، نمی‌ذاره پاک‌کن رو از دستش بگیرم.
با خنده، در حالی که به دو شب پیش فکر می‌کنم و غلطی که ساعت یک بامداد داشتم می‌کردم، ادامه می‌دهم:
- جات خالی پریشب رفتم سراغ ایرن... ساعت یک نصف شب از دیوار پشت خونه پریدم پایین، تا سرم رو آوردم بالا، دیدم دادیار با اون چشم‌های ترسناکش...
با یاد‌آوری‌اش پشت می‌لرزانم.
- دست به سینه بهم زل زده! نمی‌دونم اصلا آدمه؟ انگار قبل همه غلط‌هام، اون...

Raiya · 21/12/25

جهت مشاهده متن کامل باید عضو انجمن شوید

Raiya · 21/12/25

جهت مشاهده متن کامل باید عضو انجمن شوید

Raiya · 21/12/25

جهت مشاهده متن کامل باید عضو انجمن شوید

Raiya · 21/12/25

جهت مشاهده متن کامل باید عضو انجمن شوید

Raiya · 21/12/25

جهت مشاهده متن کامل باید عضو انجمن شویدجهت مشاهده متن کامل باید عضو انجمن شوید

در حال تایپ رمان تابوت زمان: کشتاردرمان | رأیا کاربر انجمن یک رمان

گزینه‌های بیشتر

Raiya

امضا : Raiya

نگار 1373

امضا : نگار 1373

Raiya

امضا : Raiya

Raiya

امضا : Raiya

Raiya

امضا : Raiya

Raiya

امضا : Raiya

Raiya

امضا : Raiya

Raiya

امضا : Raiya

Raiya

امضا : Raiya

Raiya

امضا : Raiya

موضوعات مشابه

کاربران بازدید کننده از موضوع (تعداد: 21)

کاربران در حال مشاهده موضوع (تعداد: 0, کاربر: 0, مهمان: 0)