مشاعره مشاعره با اشعار شاعران

[MosleM]

کاش که من بال و پری داشتم
جانب کویش گذری داشتم
آتش عشقش چو بجانم فتاد
سوخت اگر بال و پری داشتم
میزدم آتش به نهال حیات
گر نه امید ثمری داشتم
گلشن حسن تو ، که شاداب باد
منهم از آن چشم بری داشتم
رفتی از این شهر و نگفتی که من
شیفته ی در بدری داشتم
دل به رهش پر زد و میگفت باز
کاش که من بال و پری داشتم


محمد ابراهیم باستانی پاریزی

 

[Es_shima]

می بی صفا،نی بی نوا،وقتست اگر در بزم ما

ساقی می دیگر دهد مطرب رهی دیگر زند

ما را درین زندان غم من بعد نتوان داشتن

بندی مگر بر پانهد، قفلی مگر بر در زند

وحشی ز بس آزردگی زهر از زبانم می‌چکد

خواهم دلیری کاین زمان خودرا براین خنجرزند

وحشی بافقی

 

[ISET1]

در دایره وجود موجود علیست

اندر دوجهان مقصد و مقصود علیست

گرخانه اعتقاد ویران نشدی

من فاش بگفتمی که معبود علیست

مولانا

 

[Es_shima]

ترا پرواز بس زودست و دشوار

ز نو کاران که خواهد کار بسیار

بیاموزندت این جرئت مه و سال

همت نیرو فزایند، هم پر و بال

 

[ISET1]

لاله دیدم روی زیبای توام آمد به یاد

شعله دیدم سرکشی های توام آمد به یاد

 

[کوکیッ]

دانی که چرا سر نهان با تونگویم؟
طوطی صفتی طاقت اسرار نداری

 

[عطیه]

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
به بامی که برخاست مشکل نشیند

 

[زینب میشی]

در غایت خوبی تو چیزی کم نداشتی
مشکل فقط همین بود دوستم نداشتی

حمید آیت

 

[عطیه]

یاد باد آنکه زما وقت سفر یاد نکرد
به وداعی دل غم دیده ی ما شاد نکرد

 

[Zoha]

در تیره شب بحر تو جانم ب لب امد
وقت است ک همچون مه تابان ب درآیی