مشاعره مشاعره اشعار طنز خودمان

[Anoosh.]

شمع این خانه اگر صورت بی مقدار وی است
بگذار خمره ی ما هوس ترشی صد ساله کند

در فراغش بشوی ترشی صد ساله و باز
بر سر خود زنی از غصه و از اینهمه ناز

 

[faezeh_ka_]

در فراغش بشوی ترشی صد ساله و باز
بر سر خود زنی از غصه و از اینهمه ناز

زار شود روز سفید بِه ز پشیمان بودن
بَه به تنهایی و یک عمرعلافِ شاد بودن

 

[Anoosh.]

زار شود روز سفید بِه ز پشیمان بودن
بَه به تنهایی و یک عمرعلافِ شاد بودن

نشوی شاد به تنهائی و ، خواهی پوسید
گر نبینی رخ شمشاد قدان سرو تنان

 

[Hami5]

نشوی شاد به تنهائی و ، خواهی پوسید
گر نبینی رخ شمشاد قدان سرو تنان

روزی دهم تو را گر سری به ما زنی
ور نبینمت چه سود مرا؟ که حیف نان!

 

[Anoosh.]

روزی دهم تو را گر سری به ما زنی
ور نبینمت چه سود مرا؟ که حیف نان!

باید با ن میگفتید ولی خوب همین هم خوبه
+
نان و روزی مرا ایزد منان بدهد
حیف نان است که روزی تو بر باد دهد

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

دزد است
بگیریدش بگیریدش که دزد است ملاقه وکفگیر برده می گریزد به زندانش برید اما مبادا به او بد بگذرد خیلی فقیر است.