مشاعره مشاعره با اشعار صائب تبریزی

[مَهوا]

از صراط المستقیم شرع پا بیرون منه

تا توان از پل گذشتن، نگذرد رهبر ز آب

 

[m.sina]

از صراط المستقیم شرع پا بیرون منه

تا توان از پل گذشتن، نگذرد رهبر ز آب

با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جدا
هر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا

نان جو خور در بهشتِ جاودان پاینده باش
کز بهشت از خوردنِ گندم شده‌ست آدم جدا

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جدا
هر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا

نان جو خور در بهشتِ جاودان پاینده باش
کز بهشت از خوردنِ گندم شده‌ست آدم جدا

ای زلف یار این همه گردنکشی چرا
آخر تو هم فتاده و ما هم فتاده‌ایم

 

[مَهوا]

ای زلف یار این همه گردنکشی چرا
آخر تو هم فتاده و ما هم فتاده‌ایم

من از بی‏‌قدری خار سر دیوار دانستم
كه ناكس كس نمی‏گردد از این بالانشینی‌ها

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

آزار به موری نرساندیم و گذشتیم
گر قسمت ما باده، و گر خون جگر بود
ما نوبت خود را گذراندیم و گذشتیم!