مشاعره مشاعره با اشعار شوریده شیرازی

[m.sina]

آن که او را نتوان دل به دو صد شیوه ربودن

تو بدین روی خوش وخوی پسندیده ربایی

با چنین لعل لبان پیش درخت گل سوری

گر بخندی تو دل از غنچه ی خندیده ربایی!

یلدا ترین شب از شب گیسوی باغ را
می زخمم از چکاچک خون انارها

بگذار عاشقـانه بمیرم به پای تو
گردن بگیر مرگ مرا گرچه دار ها....

 

[مَهوا]

یلدا ترین شب از شب گیسوی باغ را
می زخمم از چکاچک خون انارها

بگذار عاشقـانه بمیرم به پای تو
گردن بگیر مرگ مرا گرچه دار ها....

این همه سازم به ناسازی دور چرخ و آخر

اختر ناساز من،با من به ساز آید؟نیاید!

 

[m.sina]

این همه سازم به ناسازی دور چرخ و آخر

اختر ناساز من،با من به ساز آید؟نیاید!

دوستان مستم و افتاده زپا ،رفته زدست
م**س.ت را دست بگیرید به مینای دگر
من از آن روز چشم خوش ساقی دیدم
هوس جام دگرکردم و مینای دگر

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[مَهوا]

دوستان مستم و افتاده زپا ،رفته زدست
م**س.ت را دست بگیرید به مینای دگر
من از آن روز چشم خوش ساقی دیدم
هوس جام دگرکردم و مینای دگر

روی تو و لبان تو را هر که دید گفت

صنع خدای بنگر و لطف اله را

تو م**س.ت خواب راحتی ای پادشاه حسن

می نشنوی خروش دل دادخواه را!!

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[m.sina]

روی تو و لبان تو را هر که دید گفت

صنع خدای بنگر و لطف اله را

تو م**س.ت خواب راحتی ای پادشاه حسن

می نشنوی خروش دل دادخواه را!!

ای خوش آن شب که سر زلف تو در دست آرم
تا بدو شرح دهم قصه ی شبهای دگر
در دوصد قرن دگر،می نبود چون من و تو
شاهد دیگر و شوریده ی شیدای دگر

 

[مَهوا]

ای خوش آن شب که سر زلف تو در دست آرم
تا بدو شرح دهم قصه ی شبهای دگر
در دوصد قرن دگر،می نبود چون من و تو
شاهد دیگر و شوریده ی شیدای دگر

روی بنمایی و دل از من شوریده ربایی


تو چه شوخی که دل از مردم بی‌دیده ربایی



حُسن گویند که چون دیده شود دل برباید


تو بدین حُسن دل از دیده و نادیده ربایی!!

 

[m.sina]

روی بنمایی و دل از من شوریده ربایی


تو چه شوخی که دل از مردم بی‌دیده ربایی



حُسن گویند که چون دیده شود دل برباید


تو بدین حُسن دل از دیده و نادیده ربایی!!

یعنی این مایه کسی راست که لایق باشد
نه هر آنکس که دم از یار زند مرد وفاست
بلکه آن کشته عذراست که وامق باشد
هر کسی محتمل کوه غم شیرین نیست
همچو فرهاد مگر عاشق صادق باشد

 

[مَهوا]

یعنی این مایه کسی راست که لایق باشد
نه هر آنکس که دم از یار زند مرد وفاست
بلکه آن کشته عذراست که وامق باشد
هر کسی محتمل کوه غم شیرین نیست
همچو فرهاد مگر عاشق صادق باشد

دل گهی طالب وصل است و گهی مایل هجر

دارد این شیفته هر لحظه تمنای دگر

ای خوش آن شب که سر زلف تو در دست آرم

تا بدو شرح دهم قصه ی شب های دگر!

 

[m.sina]

دل گهی طالب وصل است و گهی مایل هجر

دارد این شیفته هر لحظه تمنای دگر

ای خوش آن شب که سر زلف تو در دست آرم

تا بدو شرح دهم قصه ی شب های دگر!

روی بنمایی و دل از من شوریده ربایی
تو چه شوخی که دل از مردم بی دیده ربایی

حسن گویند که چون دیده شود دل برباید
تو بدین حسن دل از دیده ونادیده ربایی

 

[مَهوا]

روی بنمایی و دل از من شوریده ربایی
تو چه شوخی که دل از مردم بی دیده ربایی

حسن گویند که چون دیده شود دل برباید
تو بدین حسن دل از دیده ونادیده ربایی

یعنی این مایه کسی راست که لایق باشد

نه هر آنکس که دم از یار زند مرد وفاست

بلکه آن کشته عذراست که وامق باشد

هر کسی محتمل کوه غم شیرین نیست!