مشاعره مشاعره با حرف چ

[مَهوا]

چو نزود نبشته بود حق فرقت ما
از بهر چه بود جنگ و آن وحشت ما

گر بد بودیم رستی از زحمت ما
ور نیک بدیم یاد کن صحبت ما

چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیم

خون کند خاطر من خاطره عهد قدیم

 

[m.sina]

چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیم

خون کند خاطر من خاطره عهد قدیم

چشم گریان تو نازم ، حال دیگرگون ببین
گریه ی لیلی کنار بستر مجنون ببین

بر نتابید این دل نازک غم هجران دوست
یارب این صبر کم و آن محنت افزون ببین

 

[Ayana]

چه کردی با جهانم که به دور از یادِ تو
قلبم؛
نمی‌لرزد، نمی‌کوبد، نمی‌خندد، نمی‌رقصد...

 

[Ayana]

چشم بد دور، که هم جانی و هم جانانی
جان شیرینِ دلم، مثل نفس می‌مانی...
من کویری پُرِ اندوه و تو لبریز بهار
بر دل تب زده‌ام، برف‌تر از بارانی...
چه بگویم چه نه، انگار خبر داری از آن
از نگاهم همه‌ی حس مرا می‌خوانی...
چشم بد دور، که دیوانه‌ی لبخند توام
تو مرا در دل صد حادثه، می‌خندانی...

 

[m.sina]

چشم بد دور، که هم جانی و هم جانانی
جان شیرینِ دلم، مثل نفس می‌مانی...
من کویری پُرِ اندوه و تو لبریز بهار
بر دل تب زده‌ام، برف‌تر از بارانی...
چه بگویم چه نه، انگار خبر داری از آن
از نگاهم همه‌ی حس مرا می‌خوانی...
چشم بد دور، که دیوانه‌ی لبخند توام
تو مرا در دل صد حادثه، می‌خندانی...

چشم حسرت به سر اشک فرو می‌گیرم
که اگر راه دهم قافله بر گل برود

ره ندیدم چو برفت از نظرم صورت دوست
همچو چشمی که چراغش ز مقابل برود

 

[Tara Motlagh]

چون همه تن دیده می‌بایست بود و کور گشت
این عجایب بین که چون بینا و نابینا شدم

 

[FakhTeh]

چو در گلزار اقبالش خرامانم بحمدالله
نه میل لاله و نسرین نه برگ نسترن دارم

 

[Prince:)]

چقدر خسته ام از این دقیقه های پاپتی
از امتــــداد خستــه ی کلاف بی عدالتی

 

[m.sina]

چقدر خسته ام از این دقیقه های پاپتی
از امتــــداد خستــه ی کلاف بی عدالتی

چندیست که احوال دلم سخت خراب است
کس نیست بپرسدکه چرا درتب‌ و تاب است

گفتم غزلی گویم از این درد نهانم
دیدم که غزل مثل خودم نقش برآب است

 

[Tara Motlagh]

چندیست که احوال دلم سخت خراب است
کس نیست بپرسدکه چرا درتب‌ و تاب است

گفتم غزلی گویم از این درد نهانم
دیدم که غزل مثل خودم نقش برآب است

چه حسرتی‌ست بر دلم
که از تمام بودنت
نبودنت به من رسیده

تویی تمام ماجرا
که رفته‌ای ولی مرا
به حال خود نمی‌گذاری