روی سایت دلنوشته حرف های ته مانده ی دلم | Zahra_m کاربر انجمن یک رمان

[Mélomanie]

اگر که واقعا پدر مادرت را دوست داری...!
هیچوقت آرزو نکن که قبل از آن جان دهی...!
چون که...
بدترین لحظه ی عمر یک آدم...
که از مرگ هم برایش سختتر است...
لحظه مرگ فرزندش است...!

 

[Mélomanie]

چشمانم می سوزد...
مثل اینکه دیگر چشمه ی اشک هایم هم خشک شده است...
دوست دارم باز هم اشک بریزم...
ولی برای چه ؟!
اگر پرسیدند چرا گریه سر داده ای...
جوابشان را چه بدهم ؟!
از چه سخن بگویم ؟!
بگویم دلم بیمار است ؟!
و یا با اشک هایم به دنبال مرهمی هستم ؟!
اگر گفتند چه مرهمی می خواهی...
اسمش را بگو تا برایت بیاوریم چه بگویم ؟!
بگویم مرهم دلم مرا حقیر می داند ؟!
بگویم او به دنبال یکی بهتر از من است ؟!
بگویم او هم خودش به دنبال مرهمی می گردد ؟!

 

[Mélomanie]

هیچوقت توی قلبت از کسی بت نساز...!
که بعدها بخوای اونو با تبر بشکنیش...!
اونوقته که میفهمی دیگه دستای لرزونت ، حتی جون بلند کردن چاقو هم به روی اون بت رو نداره...
دیگه چه برسه به تبر...!

 

[Mélomanie]

از زمانی که چشمان تو را دیدم...!
دیگر پلک هایم همدیگر را لمس نکردند...!
دیگر فقط سردرد و دلتنگی مهمان شب هایم بود...!
دوست دارم...
باز هم مثل قبل ، خواب را تجربه کنم...!
یک خواب راحت و بدون خیال تو...!

 

[Mélomanie]

هیچوقت ، عاطفی نباشید...!
همیشه عاطفی بودن کار دستمان می دهد...!

 

[Mélomanie]

گرمایی که دستان تو به من تزریق می کند...
از گرمای جهنم هم سوزان تر است...!

 

[Mélomanie]

بعضی از آدم ها هستن...
که حتی کفتار ها هم...
رغبطی به خوردنشون ندارن...!

 

[Mélomanie]

چشمان تو را که دیدم...
برای اولین بار مستی را تجربه کردم...!

 

[Mélomanie]

هر دفعه روی اسمت خط می کشم...!
ولی نمی دانم که چرا دوباره اسمت را از اول می نویسم...!

 

[Mélomanie]

می دانم که رفتن سخت است...!
ولی وقتی که در این میان مانعی بیش نیستم...
ماندنم به چکار می آید...؟!