مشاعره مشاعره با اشعار سعدی

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

تو اگر به حسن دعوی بکنی گواه داری
که جمال سرو بستان و کمال ماه داری

در کس نمی‌گشایم که به خاطرم درآید
تو به اندرون جان آی که جایگاه داری

یا چهره بپوش یا بسوزان
بر روی چو آتشت سپندی

 

[m.sina]

یا چهره بپوش یا بسوزان
بر روی چو آتشت سپندی

یار گرفته‌ام بسی چون تو ندیده‌ام کسی
شمع چنین نیامده‌ست از در هیچ مجلسی

عادت بخت من نبود آن که تو یادم آوری
نقد چنین کم اوفتد خاصه به دست مفلسی

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

یار گرفته‌ام بسی چون تو ندیده‌ام کسی
شمع چنین نیامده‌ست از در هیچ مجلسی

عادت بخت من نبود آن که تو یادم آوری
نقد چنین کم اوفتد خاصه به دست مفلسی

یا رب از ما چه فلاح آید اگر تو نپذیری

به خداوندی و فضلت که نظر باز نگیری

 

[مَهوا]

یا رب از ما چه فلاح آید اگر تو نپذیری

به خداوندی و فضلت که نظر باز نگیری

یکی گربه در خانهٔ زال بود
که برگشته‌ایام و بدحال بود
دوان شد به مهمانسرای امیر
غلامان سلطان زدندش به تیر

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

روزگارم به سر زلف پریشان ماند
چه کند کشته عشقت که نگوید غم دل
تو مپندار که خون ریزی و پنهان ماند