مشاعره مشاعره با اشعار یاسر قنبرلو

[مَهوا]

از آنچه آینه می گفت پیر تر شده ام
دلم گرفته ولی دلپذیر تر شده ام

خدا از آن بالا لطف کن بیا پایین
چرا که من پسری سر به زیر تر شده

هیچ راهی برای رفتن نیست خنجرت را غلاف کن برگرد

پیش شیطان ِ معتقد بنشین به خدا اعتراف کن برگرد​

 

[m.sina]

هیچ راهی برای رفتن نیست خنجرت را غلاف کن برگرد

پیش شیطان ِ معتقد بنشین به خدا اعتراف کن برگرد​

دستم از دستم رها شد ! گم شدم
در شلوغی های الرّحمن تو

خسته ام از جاده ي بی انتهات
خسته ام از دور برگردان ِتو

 

[مَهوا]

دستم از دستم رها شد ! گم شدم
در شلوغی های الرّحمن تو

خسته ام از جاده ي بی انتهات
خسته ام از دور برگردان ِتو

وقت ِ افتادن از این تخت ، قریب است ، قریب !

بچه ها گوش کنید این دو سه خط سنگین است

بنویسید شعف دخترکی غمگین است

روزگاری است تزلزل به تنش زل زده است

 

[m.sina]

وقت ِ افتادن از این تخت ، قریب است ، قریب !

بچه ها گوش کنید این دو سه خط سنگین است

بنویسید شعف دخترکی غمگین است

روزگاری است تزلزل به تنش زل زده است

ترسم از روز جزا نیست که در این دنیا
اتشِ عشقِ تو بت قهرِ تو کامل شده است

بی نیاز است ز هر ترجمه و تفسیری
سوره ی اشک که از چشم تو نازل شده است

 

[مَهوا]

ترسم از روز جزا نیست که در این دنیا
اتشِ عشقِ تو بت قهرِ تو کامل شده است

بی نیاز است ز هر ترجمه و تفسیری
سوره ی اشک که از چشم تو نازل شده است

تو غارگردی من غار ِ بعدی
من آستینم تو مار بعدی
من در نخ تو ، تو در نخ او
سیگار بعدی … سیگار بعدی …
حتی مجال یک بوسه هم نیست
از یار قبلی تا یار بعدی
عشق آن پزشک ِ مشهور شهر است
یک جمله دارد : بیمار بعدی !
یک جمله کافی ست تا دل بلرزد
کاری ندارد با کار بعدی
ای عشق ِ سابق ای خواب ِ صادق
شاید قیامت … دیدار بعدی …

 

[m.sina]

تو غارگردی من غار ِ بعدی
من آستینم تو مار بعدی
من در نخ تو ، تو در نخ او
سیگار بعدی … سیگار بعدی …
حتی مجال یک بوسه هم نیست
از یار قبلی تا یار بعدی
عشق آن پزشک ِ مشهور شهر است
یک جمله دارد : بیمار بعدی !
یک جمله کافی ست تا دل بلرزد
کاری ندارد با کار بعدی
ای عشق ِ سابق ای خواب ِ صادق
شاید قیامت … دیدار بعدی …

یک بار برده غافل از اینکه پس از چندی
این بازی پر درد سَر تکرار هم دارد
باید کلاغان کشور او را نگه دارند
وقتی که می بندد دهان باز هایش را
از تخت ها و چشم ها یک روز می افتد
شاهی که نشناسد غم ِسرباز هایش را

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

یک بار برده غافل از اینکه پس از چندی
این بازی پر درد سَر تکرار هم دارد
باید کلاغان کشور او را نگه دارند
وقتی که می بندد دهان باز هایش را
از تخت ها و چشم ها یک روز می افتد
شاهی که نشناسد غم ِسرباز هایش را

روي بوم زمين كشيده شدم
چون صليبی به روی سينه تو
مثل يك رود از دل چشمه
راه افتاده ماه ، در چشمم