مشاعره مشاعره اشعار طنز خودمان

[mahshad.cham]

من باز هم می نویسم با آه و سوز از خلق این جهان
از دلقک های سیرک خانه ی روبه رویی و صدای شیون های بی پایان

 

[زینب میشی]

نگیر از دیگران یابو سواری

که روزی خود به آن روز افتی

 

[fade]

یک عدد وصله ناجور زپا افتاده ام
خسته از تهمت وتنهایی وبی کسیم
بسی سعی کردم که همرنگ شوم جور شوم
دریغ هر نفس ناجور در ناجورشدم

 

[Stormillusion]

من دنیایی ساختم چون دنیارو تو خودم جا دادم... من آدمو کشیدم اول و بعدشم بهش بال دادم...

 

[دخترعلی]

ميازار مورى كه دانه كش است
كه جدش درتگزاس ادم كش است(تقلب از دوستم)

 

[زینب میشی]

تاس بی مو را به کوچه بارها دیدم گریخت

طفلکی عاشق که شد مو از سرش ریخت

 

[Michel]

تاس من جفت شش و تاس شما جفت یک است
شش من بسته و تو چار و یکم را بستی

 

[زینب میشی]

تاس من جفت شش و تاس شما جفت یک است
شش من بسته و تو چار و یکم را بستی

یاد این کوچه نمودی صنما

به پا این سگ نگیرد پاچه ی تنگ شما

شرمنده از این شعر یهویی قصد توهین به کسی یا چیزی نیست

 

[Michel]

سگتان را به در منزل خود میبندید
و به ما رهگذران از ته دل میخندید ؟

 

[زینب میشی]

دل ما طاقت دوری ندارد جانا

ما غلط کرده اگر به رهگذر خندیدیم