مشاعره مشاعره با اشعار محمدرضا شفیعی کدکنی

[m.sina]

من در حضور باغ برهنه
در لحظه‌ های عبور شبانگاه
پلک جوانه‌ ها را
آهسته می‌ گشایم و می‌ گویم
آیا، اینان رویای زندگی را
در آفتاب و باران
بر آستان فردا احساس می‌ کنند؟

دیر شد! بازآ
که ترسم ناگهان پرپر شود
دسته گل هایی
که از شوق تو در دل بسته ام

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

دیر شد! بازآ
که ترسم ناگهان پرپر شود
دسته گل هایی
که از شوق تو در دل بسته ام

مگذر ای خاطره او ز کنارم... مگذر
موج بی ساحل اشکم سر طوفان دارم

 

[m.sina]

مگذر ای خاطره او ز کنارم... مگذر
موج بی ساحل اشکم سر طوفان دارم

مردی ز خاک رویید
در کوچه باغ‌های نیشابور
مستان نیم شب به ترنم
آوازهای سرخ تو را باز
ترجیع وار زمزمه کردند
نامت هنوز ورد زبان هاست

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

مردی ز خاک رویید
در کوچه باغ‌های نیشابور
مستان نیم شب به ترنم
آوازهای سرخ تو را باز
ترجیع وار زمزمه کردند
نامت هنوز ورد زبان هاست

تو چو مهتاب شبانگاه
گر دامن وصل تو گرفتن نتوانم
با پرتو ماه آیم و چون سایه دیوار
گامی ز سر کوی تو رفتن نتوانم