مشاعره مشاعره با اشعار اسماعیل خویی

[ASHMODAY]

چون، بی تو، شبانه، سر به بالین بنهم،
انگار که سر زیرِ گیوتین بنهم!
امّا، چو به یاد آورم مرگِ تو را،
سر زیرِ چنین تیغ به تمکین بنهم!

 

[m.sina]

چون، بی تو، شبانه، سر به بالین بنهم،
انگار که سر زیرِ گیوتین بنهم!
امّا، چو به یاد آورم مرگِ تو را،
سر زیرِ چنین تیغ به تمکین بنهم!

منم که دیده و دل پاک دارم از همه بدها
که دست دیده و دل از جهان به عشق تو شستم

تو را دو دیده ى دلجو بود ز تیره ى آهو
چنین که رام تو آمد گریزپا دل چستم

 

[فلورا.]

منم که دیده و دل پاک دارم از همه بدها
که دست دیده و دل از جهان به عشق تو شستم

تو را دو دیده ى دلجو بود ز تیره ى آهو
چنین که رام تو آمد گریزپا دل چستم

من از نبرد نپیچم ولى به چنگ تو هیچم
چنان که در کف گرد آفریده زاده ى رستم
من و به کار تو سستى ؟ زهى خطا، به درستى
همین به عهد شکستن کشیده کار که سستم

 

[m.sina]

من از نبرد نپیچم ولى به چنگ تو هیچم
چنان که در کف گرد آفریده زاده ى رستم
من و به کار تو سستى ؟ زهى خطا، به درستى
همین به عهد شکستن کشیده کار که سستم

منم كه دیده و دل پاك دارم از همه بدها
كه دستِ دیده و دل از جهان به عشقِ تو شستم
تو را دو دیده ى دلجو بود ز تیره ى آهو
چنین كه رام تو آمد گریزپا دل چستم

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

منم كه دیده و دل پاك دارم از همه بدها
كه دستِ دیده و دل از جهان به عشقِ تو شستم
تو را دو دیده ى دلجو بود ز تیره ى آهو
چنین كه رام تو آمد گریزپا دل چستم

مهر ورز و مهربانی، سایه جان!
آفتابِ دوستانی، سایه جان!

با هر آن کاو با زبان‌اش دل یکی‌ست
همدلی و همزبانی، سایه جان!