مشاعره مشاعره مشروط (واژگان)

[nhirqm˙]

حافظ
گفتم زمان عشرت دیدی که چون سر آمد
گفتا خموش حافظ کاین غصه هم سر آید حافظ

 

[m.sina]

حافظ
گفتم زمان عشرت دیدی که چون سر آمد
گفتا خموش حافظ کاین غصه هم سر آید حافظ

ز خاک کوی تو هر گه که دم زند حافظ
نسیم گلشن جان در مشام ما افتد

گلشن

 

[nhirqm˙]

ز خاک کوی تو هر گه که دم زند حافظ
نسیم گلشن جان در مشام ما افتد

گلشن

تا تو به گلشن آمدی، با همه در کشاکشم
وه که تو در کنار گل، من به میان آتشم

آتش

 

[m.sina]

تا تو به گلشن آمدی، با همه در کشاکشم
وه که تو در کنار گل، من به میان آتشم

آتش

دوش بی روی تو آتش به سرم بر می‌شد
و آبی از دیده می‌آمد که زمین تر می‌شد
تا به افسوس به پایان نرود عمر عزیز
همه شب ذکر تو می‌رفت و مکرر می‌شد
افسوس

 

[Shiva.Panah]

دوش بی روی تو آتش به سرم بر می‌شد
و آبی از دیده می‌آمد که زمین تر می‌شد
تا به افسوس به پایان نرود عمر عزیز
همه شب ذکر تو می‌رفت و مکرر می‌شد
افسوس

افسوس که دلبر پسندیده برفت
دامن ز کفم چو عمر درچیده برفت
لیلا

 

[Amir Mohammad]

به یمن همت حافظ امید هست که باز
اری اسامر لیلای لیلة القمر
- امید

 

[(فاطمه1381)]

به یمن همت حافظ امید هست که باز
اری اسامر لیلای لیلة القمر
- امید

از اهل زمان عار می باید داشت
وز صحبت شان کنار می باید داشت
از پیش کسی کار کسی نگشاید
امید، به کردگار می باید داشت

"عار"

 

[Amir Mohammad]

(پروین اعتصامی)
گفت: آگه نیستی کز سر در افتادت کلاه
گفت: در سر عقل باید، بی کلاهی عار نیست

"کلاه"

 

[m.sina]

(پروین اعتصامی)
گفت: آگه نیستی کز سر در افتادت کلاه
گفت: در سر عقل باید، بی کلاهی عار نیست

"کلاه"

بوستان بر دوستان افشاند از این بهجت نثار
آسمان بر آسمان انداخت زین شادی کلاه

عقل

 

[Amir Mohammad]

دنیا و دین و صبر و عقل از من برفت اندر غمش
جایی که سلطان خیمه زد غوغا نماند عام را

"دنیا"