مشاعره مشاعره با اشعار شاعران

[FakhTeh]

ما را به جز خیالت فکری دگر نباشد
در هیچ سر خیالی زین خوبتر نباشد

کی شبروان کویت آرند ره به سویت
عکسی ز شمع رویت تا راهبر نباشد

در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کس
هر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس

 

[m.sina]

در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کس
هر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس

ساقیا پیمانه پر کن زانکه صاحب مجلست
آرزو میبخشد و اسرار میدارد نگاه

جنت نقد است اینجا عیش و عشرت تازه کن
زانکه در جنت خدا بر بنده ننویسد گناه

 

[مارینا آروین]

ساقیا پیمانه پر کن زانکه صاحب مجلست
آرزو میبخشد و اسرار میدارد نگاه

جنت نقد است اینجا عیش و عشرت تازه کن
زانکه در جنت خدا بر بنده ننویسد گناه

هر که شد محرم دل در حرم یار بماند
وان که این کار ندانست در انکار بماند

 

[ILLUSION]

هر که شد محرم دل در حرم یار بماند
وان که این کار ندانست در انکار بماند

دلم فتاده بر ان زلف پرشکن که تو داری
قرار برده ز من آن لب و دهن که تو داری

 

[Tara Motlagh]

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم
پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم
ساعتی بر لب آن جوی نشستیم
تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت
من همه محو تماشای نگاهت

 

[m.sina]

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم
پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم
ساعتی بر لب آن جوی نشستیم
تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت
من همه محو تماشای نگاهت

تا گرفتم خلوتی تاریک روشن‌تر شدم
قطره ای بودم چو رفتم در صدف گوهر شدم
هیچ گل چون من در این گلزار بی طاقت نبود
خواب دیدم چون نسیم صبح را پرپر شدم

 

[FakhTeh]

تا گرفتم خلوتی تاریک روشن‌تر شدم
قطره ای بودم چو رفتم در صدف گوهر شدم
هیچ گل چون من در این گلزار بی طاقت نبود
خواب دیدم چون نسیم صبح را پرپر شدم

منصور حلاج آن نهنگ دریا
کز پنبهٔ تن دانهٔ جان کرد جدا

روزیکه انا الحق به زبان می‌آورد
منصور کجا بود؟ خدا بود خدا

 

[m.sina]

منصور حلاج آن نهنگ دریا
کز پنبهٔ تن دانهٔ جان کرد جدا

روزیکه انا الحق به زبان می‌آورد
منصور کجا بود؟ خدا بود خدا

اندر سرم ار عقل و تمیز است توئی
وانچ از من بیچاره عزیز است توئی

چندانکه به خود می‌نگرم هیچ نیم
بالجمله ز من هر آنچه چیز است توئی

 

[FakhTeh]

اندر سرم ار عقل و تمیز است توئی
وانچ از من بیچاره عزیز است توئی

چندانکه به خود می‌نگرم هیچ نیم
بالجمله ز من هر آنچه چیز است توئی

یا رب آن شاه‌وَشِ ماه‌رخِ زهره‌جبین
دُرِّ یکتایِ که و گوهر یک‌دانهٔ کیست؟

 

[m.sina]

یا رب آن شاه‌وَشِ ماه‌رخِ زهره‌جبین
دُرِّ یکتایِ که و گوهر یک‌دانهٔ کیست؟

تسکین ده عاشق نه فراق و نه وصالست
پیریست غم عشق که تدبیر ندارد

پرهیز از آن کار که افتاد بآخر
زان ناله بیندیش که تأثیر ندارد