مشاعره مشاعره با اشعار نیما یوشیج

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

دل من خسته نباشی
نفست گرم و دلت شاد
مبادا که از این رنج برنجی
که جهان گشته پر از درد
به من آهسته بگو
نیست جهان جای قشنگی
بگذار هرچه بدی هست
در این خاک بماند

دل که تنگ میشه یا میگیره کجا باید رفت!!؟

 

[m.sina]

دل که تنگ میشه یا میگیره کجا باید رفت!!؟

مشاهده فایل‌پیوست 679116

تو کجایی من خوشم گفتم خوشی
خوب صورت خوب سیرت دلکشی
به به از کردار و رفتار خوشت
به به از این جلوه های دلکشت
بی تو یک لحظه نخواهم زندگی

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

تو کجایی من خوشم گفتم خوشی
خوب صورت خوب سیرت دلکشی
به به از کردار و رفتار خوشت
به به از این جلوه های دلکشت
بی تو یک لحظه نخواهم زندگی

یکسره روی زمین ابری ست با آن
از فراز گردنه خرد و خراب و م**س.ت
باد می‌پیچد
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من!

 

[m.sina]

یکسره روی زمین ابری ست با آن
از فراز گردنه خرد و خراب و م**س.ت
باد می‌پیچد
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من!

نازک‌آرای تن ساق گلی
که به جانش کشتم
و به جان دادمش آب
ای دریغا به برم می‌شکند
دست‌ها می‌سایم
تا دری بگشایم
به عبث می‌پایم
که به در کس آید

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

نازک‌آرای تن ساق گلی
که به جانش کشتم
و به جان دادمش آب
ای دریغا به برم می‌شکند
دست‌ها می‌سایم
تا دری بگشایم
به عبث می‌پایم
که به در کس آید

دست‌ها می‌سایم
تا دری بگشایم
به عبث می‌پایم
که به در کس آید

 

[m.sina]

دست‌ها می‌سایم
تا دری بگشایم
به عبث می‌پایم
که به در کس آید

در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم
من به روی آفتابم
می برم در ساحت دریا نظاره
و همه دنیا خراب و خرد از باد است
و به ره نی‌زن که دائم می‌نوازد نی
در این دنیای ابراندود
راه خود را دارد اندر پیش

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم
من به روی آفتابم
می برم در ساحت دریا نظاره
و همه دنیا خراب و خرد از باد است
و به ره نی‌زن که دائم می‌نوازد نی
در این دنیای ابراندود
راه خود را دارد اندر پیش

شب نیست که از دیده نرانی خونم
دیری‌ست که من با تو ز خود بیرونم
گفتی به فراق نازنینان چونی ؟
وقت است که آیی و ببینی چونم

 

[m.sina]

شب نیست که از دیده نرانی خونم
دیری‌ست که من با تو ز خود بیرونم
گفتی به فراق نازنینان چونی ؟
وقت است که آیی و ببینی چونم

می‌تراود مهتاب
می‌درخشد شبتاب
نیست یک دم شکند
خواب به چشم کس و لیک
غم این خفته‌ی چند
خواب در چشم ترم می‌شکند

 

[مارینا آروین]

می‌تراود مهتاب
می‌درخشد شبتاب
نیست یک دم شکند
خواب به چشم کس و لیک
غم این خفته‌ی چند
خواب در چشم ترم می‌شکند

در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم

من به روی آفتابم

می برم در ساحت دریا نظاره

و همه دنیا خراب و خرد از باد است

و به ره نی زن که دائم می‌نوازد نی، در این دنیای ابراندود

راه‌خود را دارد اندر پیش

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

شب نیست که از دیدا نرانی خونم
دیری ست کا من باتو زخود بیرونم
گفتی به فراق نازنینان چونی؟
وقت است که ایی وبینی چونم