مشاعره مشاعره با اشعار شاعران

[ساپورا]

مشنو سخن خصم که، بنشین و مرو
بشنو ز من این نکته که برخیز و بیا

 

[بَهآرنارنج]

از آن برگشته مژگان است ما را

از آن آلوده دامانیم در عشق

که خون دل به دامان است ما را

حدیث زلف جانان در میان است

 

[ILLUSION]

از آن برگشته مژگان است ما را

از آن آلوده دامانیم در عشق

که خون دل به دامان است ما را

حدیث زلف جانان در میان است

تا تو نگاه می‌کنی کار من آه کردن است
ای به فدای چشم تو این چه نگاه کردن است

 

[ساپورا]

تا یار برفت صبر از من برمید
وز هر مژه ام هزار خونابه چکید
گویی که نتوانم ببینمش باز
کور شود آنکه نتوان دید

 

[فاطمه آماده]

تا یار برفت صبر از من برمید
وز هر مژه ام هزار خونابه چکید
گویی که نتوانم ببینمش باز
کور شود آنکه نتوان دید

در اين سرای بی كسی كسی به در نمی‌زند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند

 

[ILLUSION]

در اين سرای بی كسی كسی به در نمی‌زند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند

دل من نه مرد آن است که با غمش برآید
مگسی کجا تواند که بیفکند عقابی

 

[بَهآرنارنج]

دل من نه مرد آن است که با غمش برآید
مگسی کجا تواند که بیفکند عقابی

یک دم، نه به یاد من و رنجوری ی ِ من تو
یک عمر، گرفتار به زنجیر وفا من

 

[ILLUSION]

یک دم، نه به یاد من و رنجوری ی ِ من تو
یک عمر، گرفتار به زنجیر وفا من

نتوانست فراموش کند مستی را
هر که از دست تو یک قطره می ناب گرفت

 

[بَهآرنارنج]

نتوانست فراموش کند مستی را
هر که از دست تو یک قطره می ناب گرفت

تا پشیزی ز جمع بستاند
از سر خویش بر گرفت کلاه
گرم شد با ادا و شوخی یِ او
سور رامشگران بازاری

 

[ILLUSION]

تا پشیزی ز جمع بستاند
از سر خویش بر گرفت کلاه
گرم شد با ادا و شوخی یِ او
سور رامشگران بازاری

یک نفر نیست تو را قسمت من گرداند؟
کار خیر است اگر این شهر مسلمان دارد