مجموعه دلنوشته‌‌های واله‌‌های دلربا | HORYA_A کاربر انجمن یک رمان

[•HOORYA•]

نام مجموعه: واله‌های دلربا
نام نویسنده: بانو منصوری
تگ: شایسته
ویراستار: @gece kelebeği
مقدمه:
و کردگار عالمین دست به خلقتی محشرانه زد
دست به خاکی زد که گرده‌های ریز عشق، محبت، وفا، و مهربانی در آن یافت می‌شود.
تو را که آفرید خرسند از مخلوق برترش شدم
چرا که گردناپاکی در تو یافت نمی‌شود.
دورت بگردم رفیق شفیق، واله‌ی دلربا، که امید کورسوی دل منی.

 

[GHAZAL NAROUEI]

•| بسم رب القلم |•

آنچه از دل برآید، لاجرم بر دل نشیند...

نویسنده‌ی عزیز، بی‌نهایت خرسندیم که دلنوشته‌های زیبایتان را در انجمن «یک رمان» به اشتراک می‌گذارید.
خواهشمندیم پیش از پست‌گذاری و شروع دلنوشته‌، قوانین بخش «دلنوشته‌های کاربران» را به خوبی مطالعه بفرمایید.
"قوانین بخش دلنوشته‌ی کاربران"

پس از گذشت حداقل ۲۰ پست از دل‌نوشته، می‌توانید در...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[•HOORYA•]

***
پروردگارم، همه چیز با پاکی ذاتت شروع شد
با الله...
خیلی زیبا یالله گویان، در خانه‌ی رفاقت زده شد و با مهربانی در را گشودم.
گشودن در همانا و خوی نیک برادر همانا
دل‌ها بی‌غبار از هم، و یکدیگر تکیه‌گاهی در سختی.
شکر خدایی که جان برادری بخشید. و شکر برای جانی در جانم که جان‌به‌جان فدای برادر می‌شود.

 

[•HOORYA•]

***
گنجشک کوچک زخمی را در آغوش گرفتم
پرهایش را کلاغ‌هایی چیدن که صدایشان سوهان روح هست. اشک‌هایی ریخته شده بود برای پرواز کلاغ‌ها.
بال‌هایش را که درمان کردم، طاووس‌هایی را که به انتظارش نشسته بودند نشان دادم. هرکدام خود را آماده برای چرخیدن دورش کرده بودند.
گنجشک زیبایی که خدا برای خلق او از هر گوهری به کار برد.

 

[•HOORYA•]

***
عشق از آنجایی شروع شد که خدا در میان بنده‌هایش، گاه‌گاهی فرشته‌ای هم در بطن انسان به زمین می‌فرستاد.
برای تسکین درد بنده‌های ناتوانش.
یکی از آن مسکن‌های دل را روانه‌ی حال من عاجز کرد.
چطور کلمات را برای سپاس از وجود این سروش نجیبِ منزه در کنار هم بچینم؟ با زبان بی‌زبانی تنها قادر به نوشتن دوستت‌دارم‌هایی برای این کوچک بهشتی هستم.

 

[•HOORYA•]

***
گاهی شرمنده‌ی غرور نابه‌جای خود حقیر می‌شوم.
هیچ‌گاه حس نمی‌کردم گنجشک کوچکی از دیاری آشنا بال پرواز بگشاید و سرشانه‌ام فرود آید. نام پاک مادر ام‌المسلمین را که برازنده‌ی وجود نابش است را به نام دارد و با شیرین زبانی‌هایش، شکافی در دل سنگی‌ام ایجاد کند. ناگاه چشم باز کنم و وجودش را تمنای دلم ببینم.

 

[•HOORYA•]

***
وقتی که مهرت بخواهد در دل یکی جا خوش کند، حتی کوچک‌ترین جرقه‌ها کافیست.
رفیق شفیق، دختر کوچک با معرفت، کسی که خنده‌ها و اشک‌های چشمانش را فقط دل کوچکش تحمل می‌کند.
یادت می‌آید اولین خاطره را! اول از خنده‌‌هایمان سر جرئت شروع شد، بعد شد رفاقت و خواهری!

 

[•HOORYA•]

***
گاهی در مسیر قدم زدن در جنگل رویاهایتان، با تک شاخی عجیب روبه‌رو می‌شوید. چیزی که فقط در افسانه‌ها نامش را برده‌اند. زیبا ولی محکم و نایاب. چیزی که حتی دیدنش آرزوست، در آغوش گرفتنش که محال است.

 

[•HOORYA•]

***
گاهی خدا یک روح را در دو بطن می‌رهاند و گاهی همزادهایی را در زمینش قرار می‌دهد که فقط تفاوت‌شان به چهره‌هایشان است. زمانی که هم‌کلام نقل‌های شیرینت می‌شوم، گویی یزدان عالمی، بانویی دگر را در وجود تو برای درک احوالم قرار داده. زمانی که زبان و دل‌مان یکی است. و این معجزه برای زندگی کافیست.

 

[•HOORYA•]

***
برخی انسان‌ها آفریده شدن برای کلام زندگی. شاید هرچند مکالمه‌هایی در بین‌تان رد و بدل شود ولی، همان‌ها برای قوت زندگانیت کافیست. گاهی برخی آدم‌ها را بردباری‌شان دربرابر مشکلات زیبا می‌سازد، خنده‌هایی برای شادی‌ دلتان و محبت‌هایی همچون آب زلال از عمق قلب‌شان.
گاهی حس آغوش گرفتن‌شان در کنج رویاهایت زیباست، گاهی با افکار بچگانه سعی بر ستون زندگانی‌شان شدن، زیباست. و از همه زیباتر، محبتی‌ست که با تمام وجود، خالصانه هدیه‌ی جان و روحت می‌کنند.