مشاعره مشاعره با اشعار سهراب سپهری

[ژینا]

اول من
من با امار زمین مشکوکم اگر این سطح زمین پر از ادم هاست پس چرا این همه دل ها تنهاست

نفر بعد با ت

 

[✿ƒáⱸƶⱸⱨ_Ƿ ✿]

ترا در همه شب های تنهایی
توی همه شیشه ها دیده ام.

 

[Elena]

من پر از نورم و شن
و پر از دار و درخت
پرم از راه، از پل، از رود، از موج
پرم از سایه برگی در آب
چه درونم تنهاست

 

[✿ƒáⱸƶⱸⱨ_Ƿ ✿]

تو زهر دوزخی ات را با نفسم آمیختی
ب پاس اینهمه راهی ک آمده ام.

 

[مهدیه احمدی]

تلخی زندگی ما همچو شهد شیرین است
من و تو می دانیم
زندگی آغازی است که به پایان راهی است
زندگی آمدن و بودن و جاری شدن است
زندگی رفتن خاموش به یک تنهایی است
من و تو می دانیم
زندگی آمدن است
زندگی بود

 

[✿ƒáⱸƶⱸⱨ_Ƿ ✿]

در کجا هستی نهان ای مرغ
زیر تور سبزه های تر
یا درون شاخه های شوق؟

 

[مهدیه احمدی]

من عاشق اشعار سهرابم
قشنگ یعنی چه؟
قشنگ یعنی تعبیر عاشقانه اشکال
و عشق تنها عشق
ترا به گرمی یک سیب می کند مانوس
و عشق تنها عشق
مرا به وسعت اندوه زندگی ها برد
مرا رساند به امکان یک پرنده شدن

 

[✿ƒáⱸƶⱸⱨ_Ƿ ✿]

نه این دقایق خوشبو ک روی شاخه ی نارنج میشود خاموش
نه این صداقت حرفی , ک در سکوت میان دو برگ این گل شب بوست

 

[.:|Reihane|:.]

نه این دقایق خوشبو ک روی شاخه ی نارنج میشود خاموش
نه این صداقت حرفی , ک در سکوت میان دو برگ این گل شب بوست

تمام راه به یک چیز فکر می‌کردم
و رنگ دامنه‌ها هوش از سرم می‌برد.

 

[°.ELENA.°]

دوست را زیر باران باید دید، عشق را زیر باران باید جست
زیر باران باید بازی کرد، چیز نوشت، حرف زد، نیلوفر کاشت
زندگی تر شدن پی در پی، زندگی آب تنی در حوضچه ی اکنون است