دلنوشته مجموعه دلنوشته‌های صورتی‌ترين حس | ف.سين كاربر انجمن يک رمان

[F.Śin]

| به نام او |
​

نام مجموعه: صورتی‌ترين حس
نام نويسنده: ف.سين(F.śin) كاربر انجمن يک رمان
ویراستار: @| Ṃὄђᾄммᾄḋ |
مقدمه:
{ ای خوشیِ بی‌پايانِ صورتی‌‌رنگ؛
با صورتی می‌نويسم، از حسِ صورتی‌ام نسبت به تو! }
آغاز:
١٣٩٧/١٠/١٤
تقديمِ تو:
@roro nei30

 

[F.Śin]

***
صورتی،
بهار نارنجِ من... .
بیا در چایِ تلخ زندگی‌ام بیفت و حل شو در آن که تمام جهان را با بوی عطر بهار نارنج بشناسم و چای من، بشود دل‌چسب‌ترین چای دنیا!

 

[F.Śin]

***
از من اگر بپرسند «بی‌تو» مرا چه می‌شود؛ چه بگویم صورتی؟
تو به‌کردار نور، برای یک گیاهی... .
و شبیهِ صدف برای مروارید همان‌قدر باارزش... .
و مثل موج برای ساحل می‌مانی... .
تو به‌سان هوایی برای ریه‌ها... .
من تو را بخش حیاتی زندگی‌ام می‌دانم که بدون او، وجود نخواهم داشت.

 

[F.Śin]

***
تو تمامِ هستی و هستی، تمامِ توست!
برايم بخند،
بگذار زيبايی‌های جهان را يک‌جا ببينم.

 

[F.Śin]

***
و من «درختان را دوست می‌دارم
كه به احترام تو، قيام كرده‌اند!»[۱]
و غنچه‌ها را،
كه از شوقِ ديدارت، می‌شكفند... .
و باد را،
كه از عشقِ عطرِ زُلفِ پريشانت، لای آن‌ها می‌وزد و به رقص در می‌آوردشان... .
و آب را،
كه از زلالی و پاكی تو، سكوت اختيار كرده است!
به من بگو، این‌ها نشانه‌ی این نیست که تو، فقط یک «تو»ی معمولی نیستی؟

[۱]تضمین

 

[F.Śin]

***
یکی را که دوست می‌داری، باید بگذاری در دسته‌ی داشته‌هایت یا نداشته‌هایت؛ صورتی؟
دوست‌‌ داشته‌ام آدم‌های زیادی را،
که نداشته‌ام‌شان... .
دوست نداشته‌ام یک‌سری‌ها را که داشته‌ام‌ آن‌ها را... .
و یکی‌ را داشته‌ام در این جهانِ پر از داشته و نداشته، که هم دوستش دارم و هم دارم‌ش!
تو را چه صدا کنم؛ وقتی که از شنیدن نامت هم چنین شکوفه می‌دهم؟ تنها داشته‌ی دوست‌داشتنی من!

 

[F.Śin]

***
گفت: او را دوست نداشته باش. مگر كيست؟ يک آدمِ معمولی، همچون ديگر آدم‌ها!
گفتم: چون معمولی‌ست دوستش دارم! از آن معمولی‌هایی‌ست که با آن دیگر آدم‌هایی که می‌گویی، فرق دارد! کسی که حالِ دلت را منقلب می‌سازد، دلیل لبخندهای گاه و بی‌گاهت می‌شود؛ چنان که همه گمان ببرند دیوانه‌ای... . معمولی نیست این‌ها همه، نه؟

 

[F.Śin]

***
با تو باشم و هوا بد باشد؟
خير جانم!
با تو بودن، سبزْ بهار‌ی‌ست كه در عالم، نظيرش نبوده هرگز!

 

[F.Śin]

***
«تو دل‌گرمی من هستی، به هنگامِ دم‌سردی... .»
تویی که خط‌به‌خط مرا می‌خوانی و می‌‌فهمی و می‌دانی!
صورتی، صورتی، صورتی!
اگر من خط میخی‌ام، تو مُبدع‌اش!
اگر من یک فرمول کشف‌نشده‌ام، تو یابنده‌اش!
و اگر من، «من» باشم؛ تو «تو»ای هستی که مرا در غیرعادی‌ترین شرایط موجود، از بَری!

 

[F.Śin]

***
صورتی،
نیمه‌ی دوست‌داشتنی من... .
بدونِ وجود تو، من نیز نخواهم بود!
ما دو عنصر هستیم که بدونِ یک‌دیگر «هست» نمی‌شویم.
ما دو عنصر هستیم که اگر یکی‌مان نباشد، دیگری نیز انگار نبوده است از همان ابتدا... .
من و تو، در کنار یک‌‌دیگر دیدنی هستیم... .