دلنوشته مجموعه دلنوشته‌های صورتی‌ترين حس | ف.سين كاربر انجمن يک رمان

[F.Śin]

***
گاهی بايد بی‌خيالِ همه‌ی سختی‌هایی كه پشتِ سر گذاشته يا پيش رو داريم، شویم.
بايد آسوده فيلم ديد و در كنار آن، با خيال راحت پاپكُرن خورد.
بايد با حالی خوب قدم زد.
بايد با آرامش قهوه نوشيد يا كتاب خواند.
سختی‌های كوچک زندگی را بزرگ جلوه دادن، مثل اين می‌ماند كه یک بچه را بزرگ‌تر از سنش جلوه دهيم و از او، در تصورات خودمان، يک آدم بزرگِ حسابی ترسناک بسازيم... .
اما اگر با او راه بياييم و سازش كنيم، هرگز ذره‌ای از شادی‌هايمان را نمی‌دزدد.
صورتي جان،
هميشه در خاطرت باشد كه هيچ سختی‌ای، قدرِ خود کلمه‌اش، سخت نیست... .
و هيچ غير ممکنی، غير ممكن نيست، اگر در تصور تو این‌گونه نباشد.
روزهای خوب، منتظر تلنگرهای كوچک هستند، پس هرگز به خودت سخت نگير.
با...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[F.Śin]

***
سروده‌ای هستی که جایی خوانده نشد،
یا نوشته‌ای که هرگز منتشر نشد،
موسیقی‌ای که گوش‌های کسی، آن را نشنید
و نقاشی‌ای که تماشاگری را ملاقات نکرد!
صورتی،
من تو را سرودم،
از تو برای خودم نوشتم،
تو را هر روز با گرامافون، برای خودم پخش کردم
و تو را همواره سهمِ خود خوانده‌ام!
صورتی،
من تو را با کسی سهیم نمی‌شوم!

 

[F.Śin]

***
تو، به زيبایی همان ستاره‌ای هستی كه همچون مرواريدی سفيد و خوش‌رنگ، در آسمان تاریک می‌درخشد.
تو، به گرمی همان خوشيدی هستی كه همه‌جا را روشن می‌كند و هر روز، پر نورتر از دیروز می‌تابد.
و تو...
شايد در چند قدمیِ همان جوانه‌ای باشی كه شادمان، سر از خاک بیرون آورده است.
تو...
اصلاً نمی‌دانم!
شايد ناشناخته‌ای باشی كه نتوان وصفت كرد اما اين را هم خوب میدانم كه كم از هيچ چيز نداری!

 

[F.Śin]

***
صورتی،
امیدواری‌‌ات، امیدوارم می‌کند و ناامیدی‌ات، قلبم را شبیه کاغذی نازک، مچاله می‌کند.
ناامید که باشی،
گویی با دستمالِ شب، روزم را خاموش کرده‌اند.
بتاب بر من،
نور شو بر لحظه‌های ناامیدی
و فراموش نکن که حضورت، تنها چراغ روشن است، میانِ سرمای زمستان.

 

[F.Śin]

***
نیمه‌ی من نه، بخشی از من نه... .
حالا می‌فهمم که تو «تمام من» هستی... .
تمامِ من،
تمام من را از خودت پر کرده‌ای. این روزها، خودم را ما بین این همه «تو» نمی‌یابم.
صورتی،
من در من، نام و نشانی جز «تو» نمی‌یابد.

 

[F.Śin]

***
غم‌ها، این مسافرانی که مهمان‌خانه‌ی دل را خراب کرده‌اند و بر سر گذاشته‌اند، آواره‌اند الآن... .
غم ندارم با تو، صورتی! غم ندارم با تو؛ چرا که تو، دلیل تمام شادی‌های بی‌دلیل روزهایم هستی.
صورتی،
نیاز است به تو... به یکی مانند تو! آدم‌های این جهان نیاز دارند به تویی که دلیل لبخند‌های گاه‌ و بی‌گاه‌شان باشد.

 

[F.Śin]

***
به كتاب شعر فروغ كه می‌نگرم،
در ميان برهم‌ريختگی كلماتِ شعرهايش و آن مفهوم‌هایی كه گاه درک‌شان نمی‌كنم، تو را می‌بينم... .
تويی كه مرا ساخته‌ای و هرطور كه دوست داری، قافيه، رديف و كلماتم را بر هم می‌زنی و شعر كه نه، ويرانه‌ای می‌سازی كه هرگز نمی‌توان آن را فهميد و دركش كرد!
به شومينه كه می‌نگرم،
در ميانِ گرمای سوزناکِ آتش، دلبری‌ها و رقصش، تو را می‌بينم... .
تويی كه همچون آتش، مرا در مهربانی‌ها و گرمای صميمی‌ات، غرق و ذوب كرده‌ای و من، همچون همان چوب‌هايی هستم كه می‌سوزند، خاكستر می‌شوند اما به دست باد كه سپرده شوند، بالأخره به آزادی می‌رسند و احساس سبكی می‌کنند.
به استكان کوچک خالی از قهوه كه می‌نگرم،
در ميان آن دانه‌هايی كه هنوز ته‌مانده‌شان حل نشده و عطری كه همچنان در...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[F.Śin]

***
اولين روز بهار را بايد با تو حرف زد تا فهميد، زندگی با بهار خوش است و ما با تو!

٩٨/١/١

 

[F.Śin]

***
دختر پاییز، ته‌تغاری‌اش، آذر خانم را می‌گویم. شنیده‌ای گفته‌اند یک دقیقه بیش‌تر ماند و زمستان نیامد؟ زمستان، دیر رسیده بود به قطار و آذر رفته بود... . آذر چمدان به دست و با اشک، رفته بود و پس از او، زمستان سرد شد و عبوس! اما عشق و دوست داشتن پایان ندارد... . آذر تحمّل نیاورد و غزلی سرود و به نشانیِ زمستان ارسال کرد... .
و در واقع بهار، شايد همان زمستانی‌ست كه از شوق اين غزل، سبز و پر شكوفه شده!
اما تو چطور؟ تو كه خودت بهاری!
اصلاً بيا برايت غزل بسرايم ای بهار من كه هميشه بهار شوی!

 

[F.Śin]

***
دل، شايد باغچه‌ای صورتی‌رنگ است كه تمامش پر از تويی‌ست كه هر روز، بيش‌تر در من ريشه می‌دوانی و تمامم را پر می‌كنی از خودت و عطرِ خوشِ شكوفه‌های صورتی‌ات!