مشاعره مشاعره با اشعار شاعران

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

ای که می‌گویی طبیب قلب‌های عاشقی
کاش دردم را نیفزایی مداوا پیشکش

شاد زی با سیاه چشمان ، شاد
که جهان نیستند فسانه وباد
نیک بخوان کسی که داد و بخورد
شوربخت آن که او نخورد و نداد

 

[ILLUSION]

شاد زی با سیاه چشمان ، شاد
که جهان نیستند فسانه وباد
نیک بخوان کسی که داد و بخورد
شوربخت آن که او نخورد و نداد

دیر است که دلدار پیامی نفرستاد
ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد
صد نامه فرستادم و آن شاهِ سواران
پیکی نَدوانید و سلامی نفرستاد

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

دیر است که دلدار پیامی نفرستاد
ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد
صد نامه فرستادم و آن شاهِ سواران
پیکی نَدوانید و سلامی نفرستاد

وای شرمنده باید از د میگفتم
دیدی که مرا هیچ کس یاد نکرد
جز غم که هزار آفرین برغم باد

 

[ILLUSION]

وای شرمنده باید از د میگفتم
دیدی که مرا هیچ کس یاد نکرد
جز غم که هزار آفرین برغم باد

دی می‌شد و گفتم صنما عهد به جای آر
گفتا غلطی خواجه در این عهد وفا نیست

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

دی می‌شد و گفتم صنما عهد به جای آر
گفتا غلطی خواجه در این عهد وفا نیست

تو شبی در انتظاری ننشسته ای
چه دانی
که شب گذشت بر منتظران
ناشکیبت

 

[ILLUSION]

تو شبی در انتظاری ننشسته ای
چه دانی
که شب گذشت بر منتظران
ناشکیبت

تا بداند که شب ما به چه سان می‌گذرد
غم عشقش ده و عشقش ده و بسیارش ده

 

[Tara Motlagh]

تا بداند که شب ما به چه سان می‌گذرد
غم عشقش ده و عشقش ده و بسیارش ده

هرچند که ویران شده‌ی پاییزیم
هرچند که از غصه و غم لبریزیم

سوگند به برگ برگ افتاده به خاک
یک روز دوباره سبز برمی‌خیزیم

 

[ILLUSION]

هرچند که ویران شده‌ی پاییزیم
هرچند که از غصه و غم لبریزیم

سوگند به برگ برگ افتاده به خاک
یک روز دوباره سبز برمی‌خیزیم

من که در بند کمندم همه شیران بودند
آهوی چشم تورا دیدم و نخجیر شدم

 

[Tara Motlagh]

می بینی پاییز چقدر شبیه زنهاست؟
حوصله اش که سر می رود، بند اصلاح را بر می دارد..
می کَند علف های هرز را، بلوند می کند موهایش را..
گرم می شود، سرد می شود، طاقت ندارد، تعادل ندارد..
همه چیز را به هم می ریزد.. باد می وزد..
در آخر اما... آرام... آرام... می بارد.
زن،پاییز است با موهای بلوند
صورتی اصلاح شده و نم نمِ اشک

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

می بینی پاییز چقدر شبیه زنهاست؟
حوصله اش که سر می رود، بند اصلاح را بر می دارد..
می کَند علف های هرز را، بلوند می کند موهایش را..
گرم می شود، سرد می شود، طاقت ندارد، تعادل ندارد..
همه چیز را به هم می ریزد.. باد می وزد..
در آخر اما... آرام... آرام... می بارد.
زن،پاییز است با موهای بلوند
صورتی اصلاح شده و نم نمِ اشک

کرشمه ای کن و بازار ساحری بشکن
به غمزه رونق و ناموس سامری بشکن