مشاعره مشاعره با اشعار مولانا

[(فاطمه1381)]

من در تو گریزان شدم از فتنهٔ خویش
من آن توام مرا به من باز مده

همه را بياموزدم، ز تو خوشترم نيامد
چو فرو شدم به دريا چو تو گوهرم نيامد

 

[m.sina]

همه را بياموزدم، ز تو خوشترم نيامد
چو فرو شدم به دريا چو تو گوهرم نيامد

دل را ز من بپوشی یعنی که من ندانم
خط را کنی مسلسل یعنی که من نخوانم
بر تخته خیالات آن را نه من نبشتم
چون سر دل ندانم کاندر میان جانم

 

[Shiva.Panah]

دل را ز من بپوشی یعنی که من ندانم
خط را کنی مسلسل یعنی که من نخوانم
بر تخته خیالات آن را نه من نبشتم
چون سر دل ندانم کاندر میان جانم

من به هر جمعیتی نالان شدم
جفت بدحالان و خوش‌حالان شدم

 

[m.sina]

من به هر جمعیتی نالان شدم
جفت بدحالان و خوش‌حالان شدم

مطربا بردار چنگ و لحن موسیقار زن
آتش از جرمم بیار و اندر استغفار زن
ای کلیم عشق بر فرعون هستی حمله بر
بر سر او تو عصای محو موسی وار زن

 

[Shiva.Panah]

مطربا بردار چنگ و لحن موسیقار زن
آتش از جرمم بیار و اندر استغفار زن
ای کلیم عشق بر فرعون هستی حمله بر
بر سر او تو عصای محو موسی وار زن

نی حریف هرکه از یاری برید
پرده‌هااش پرده‌های ما درید

 

[m.sina]

نی حریف هرکه از یاری برید
پرده‌هااش پرده‌های ما درید

در غریبستان جان تا کی شوی مهمان خاک
خاک اندر چشم این مهمان و مهمان دار زن

 

[Shiva.Panah]

در غریبستان جان تا کی شوی مهمان خاک
خاک اندر چشم این مهمان و مهمان دار زن

نی حدیث راه پر خون می‌کند
قصه‌های عشق مجنون می‌کند

 

[m.sina]

نی حدیث راه پر خون می‌کند
قصه‌های عشق مجنون می‌کند

دام دگر نهاده‌ام تا که مگر بگیرمش
آنک بجست از کفم بار دگر بگیرمش
آنک به دل اسیرمش در دل و جان پذیرمش
گر چه گذشت عمر من باز ز سر بگیرمش

 

[Shiva.Panah]

دام دگر نهاده‌ام تا که مگر بگیرمش
آنک بجست از کفم بار دگر بگیرمش
آنک به دل اسیرمش در دل و جان پذیرمش
گر چه گذشت عمر من باز ز سر بگیرمش

شاد باش ای عشق خوش سودای ما
ای طبیب جمله و علت‌های ما

 

[m.sina]

شاد باش ای عشق خوش سودای ما
ای طبیب جمله و علت‌های ما

ای خیالت در دل من هر سحور
می‌خرامد همچو مه یک پاره نور
نقش خوبت در میان جان ما
آتش و شور افکند وانگه چه شور