مشاعره مشاعره با اشعار خودمان

[Surin]

یا که از قلبم جدایی میکنی
یا که سر خود دل، هوایی میکنی
یا که دور از این همه جنگ و جدال
بی سبب هی بی وفایی میکنی!

 

[alinasserikhanik]

می روی از ساحل قلبم به دریای چمان
ور وزد طوفان کدام ره را به رفتن میبری؟

یک به یک بر ساحل عشقی ام خام
می سپاریم بادبان عاشق را براوج آن

 

[alinasserikhanik]

اشرف مخلوق بودن را چه معنی میکنید؟
جان کف دست و برای نان گدایی می‌کنید؟

دردل فرتوت عالم درخم پیرفلک
ماسرشت عشق داریم از ملک
ما ازاین معنا برونی ام گدایی می کنیم
دردمندیم وبه زندان دلربایی می کنیم

 

[alinasserikhanik]

دیده بگشا زندگی رفت تباه شد به شبی

آه از این مرحله رفتن چه عذابیست گهی

یارهای آسمانی راه سبزعشق را برسر زدند
یادها شان را به دوران در دل گوهر زدند

 

[زینب میشی]

دیده دید و دل پسندید کسی

در همین دوران آه و بی کسی

 

[زینب میشی]

یاد او کردم و دل دیوانه شد

خانه ی دل خانه نه! ویرانه شد

 

[Surin]

دیده بر هم می‌گذارم تا شود شاید کمی
من فراموشت کنم دانم من اما بی بر است

 

[زینب میشی]

تا شنیدم او طبیبی حاذق است
همچو بیمارم و بستر حاضر است

 

[Queen of flowers]

تو بر مایه ی دانش خود مایست
که بالای هر دانشی دانشی است​

 

[Surin]

تو را از خاک و باد و دشت و طوفان
رهایت کردم ای همچو مرا جان