مشاعره مشاعره با اشعار خودمان

[زینب میشی]

نه نگویم چون که جانم خسته است

روح و جان بر درد سپردم کوله بارم بسته است

 

[Es_shima]

تا نگاهی می‌کنی؛ دوستان پر ادعا
سر بگردانی می‌بینی که همه دست به دعا...

تا که تو پایین بیایی، خویش را بالا کنند!
از شکست تو، چه ساده، خود را احیا کنند.

 

[M.D.Z]

دیدارمان گر چه کوتاه بود
اما برای من بسی به یاد ماندنی بود

 

[Es_shima]

دیدارمان گر چه کوتاه بود
اما برای من بسی به یاد ماندنی بود

" بود" دومی زیادیه و بی اهنگش کرده
ولی جالبه اساسش
میشه با کمی تغییرات عالیش کرد!
مثلا:
دیدارمان اگرچه کوتاه یا کم است
این بس که همیشه آن را یادم است:)



دیدی که شکستم یا خودت را کور کردی؟
می‌دانی عاشقت هستم و خود را دور کردی

 

[M.D.Z]

یادم می آید آن روزهایمان زیر باران را
آیا تو هم به یاد می آوری روزهایمان را؟

 

[81fati]

در دامانت مرا پرورش دادی
انتظار داری بی وفایی کنم؟

 

[roro nei30]

من همانم که نفس های دلم مال تو است
همانم که عشق و توانم مال تو است

 

[M.D.Z]

تا تو را دیدم دست در دست رقیب
ناامید شدم از این عشق غریب

 

[roro nei30]

بر دلم حک کنم نام تورا
بر رغیبم میکشانم ناز تو را

 

[Es_shima]

من همانم که نفس های دلم مال تو است
همانم که عشق و توانم مال تو است

من همانم که نفس‌های دلم مال تو است
گر نمانده هیچ توانی، گلم مال تو است


گلم و دلم قافیه داره
ولی توانم نه
شناسه قافیه نیست
+
وزن هم ....

تا تو را دیدم دست در دست رقیب
ناامید شدم از این عشق غریب

بی وفا گشتی و افسوس هوایت پس شد
آن که سهم دل من بود نفس هر کس شد