مشاعره مشاعره با اشعار خودمان

[alinasserikhanik]

آخر از عشق سر بیابان می نهم

حرمت بیچاره دل زیر پا می نهم

محوماه ام در بیابانهای دور
تا تورایابم به عمق این سرور

 

[زینب میشی]

رازها دارم نهان اندر دلم
کاش نمیشد دوری از او مشکلم

 

[alinasserikhanik]

رازها دارم نهان اندر دلم
کاش نمیشد دوری از او مشکلم

مشکلات ماهمه از عمق جان
ریشه داردر فریب این جهان
ما اسیرظاهر این خانه ایم
درنهیب اش درددرویرانه ایم

 

[زینب میشی]

ما از این دنیا نبردیم جز اشک و آه
کی شویم آسوده از فکر تباه!

 

[Snowman]

ما از این دنیا نبردیم جز اشک و آه
کی شویم آسوده از فکر تباه!

هر روز که تابان شود و
تابی دهد زر گر ما را

 

[alinasserikhanik]

هر روز که تابان شود و
تابی دهد زر گر ما را

ابربهاراست دل ،در تن بارانی ام
گرتونباشی دمی عمق پریشانی ام

 

[زینب میشی]

ماهی تنگ بلورم که به آبی زنده است
نفسم در گرو قطره ی آبی مانده است

 

[alinasserikhanik]

ماهی تنگ بلورم که به آبی زنده است
نفسم در گرو قطره ی آبی مانده است

تا به شورآمدوشیرین شده چای شاعر
دخت همسایه شده، شاخ نبات ساحر

 

[زینب میشی]

راه و بیراه پا نهادم در راه

تا که شاید او ز راه آید باز

 

[Surin]

زندگی ارزش ندار چشم تو
لحظه ای اشکی شود ای دلبرک