مشاعره مشاعره با اشعار خودمان

[زینب میشی]

من در طلب یارم و از او خبری نیست
در کوی من از او نه نشان و نظری نیست

تا بوده همین بوده قلب است که جا مانده
در کوی پریشانی عقل است که وا مانده

 

[alinasserikhanik]

من در طلب یارم و از او خبری نیست
در کوی من از او نه نشان و نظری نیست

تا به کی در مثنوی های ات شب باران شوم
درسکوت محض تو سرگرم این زندان شوم
قفل وبندت سخت می سازدبه کامم رنج ها
گرهمه رنجوردردم درتن زیبای شب ویران شوم

 

[Surin]

مرد پر غصه قصه های من
می روی از قلب بی نوای من

 

[alinasserikhanik]

مرد پر غصه قصه های من
می روی از قلب بی نوای من

نا خوانده قصه هایت ،چشم دلم برایت
این شعر شدبه آتش دراشک وبوسه هایت

 

[MILAN]

تمام من غمت دلم را از میان برد
با بهار بیا که چشمت دنیایم را با خود برد

 

[alinasserikhanik]

مرد پر غصه قصه های من
می روی از قلب بی نوای من

ناز کم کن صنام درشب خود بارانم
چشم اشکم ،منم از کوچه دلدارانم
ناز کم کن که سرافتاده دردم طرفت
شمع شد سوزدلم، حجر شب یارانم

 

[زینب میشی]

می بَرد با خود تمام هستی ام

کاش میدانست نمی رفت هستی ام

 

[alinasserikhanik]

می بَرد با خود تمام هستی ام

کاش میدانست نمی رفت هستی ام

ماه را برشانه دارم بر لب ساحل نشینان جنوب
موج موج اش عشق گویداز شب مردان خوب

 

[زینب میشی]

با تو بودن آرزو شد بر دلم

شرم نکن با من بیا در منزلم

 

[Shadi.Roohbakhsh]

با تو بودن آرزو شد بر دلم

شرم نکن با من بیا در منزلم

من ندانم، با که گویم اندوه هایم را
چه کنم غم هایم را
من ندانم که، درین بهار دلنشین
غم چیست؟
درد چیست؟