مشاعره مشاعره با اشعار خودمان

[زینب میشی]

نادیده ببین خدای بخشنده ی مهر
در دست گذار هر دو دستت به خداوند سپهر

 

[alinasserikhanik]

کاش از این کوی به کویش گذری بود
از خانه ی ویرانه ی دل تا دل او شعر تری بود

در گاه ولی نعمت ماقبّه ی نوراست
درکارگه عشق همه شوق سرور است
با شرح غمم روبه توام خاک خراسان
منزلگه عشقی چقدر، دل به غروراست

 

[alinasserikhanik]

داد از تنهایی و داد ازین دل
از تنهایی افتاده در دل مشکل
دل تنها و من تنهاتر از او
دل از تو نگیرم تا رها نشوم از گِل

لاله می رویدبه اندام زمین در سمت نور
عشق یعنی روح پرواززمین ،دردشت نور

 

[alinasserikhanik]

لا به لای خاطراتم یاد او شیرین بود

از قضا خنده ی او خاطره ای شیرین بود

داد از ایام عمرم شرح شیرین ساز ها
درنسیم عشق ورزی می شوم آوازها

 

[alinasserikhanik]

دلم بد عادت کرده ای به تنهایی ، حذر کن
به پایان برسان این غم و به شادی نظر کن

با نگاه نازتو هر غصّه شادی می شود
درنسیم زلف تو هر روز عالی می شود

 

[alinasserikhanik]

نادیده ببین خدای بخشنده ی مهر
در دست گذار هر دو دستت به خداوند سپهر

روز با مهر تو روشن می شود از سمت راز
در هوای عشق باران می شود درحد ساز

 

[زینب میشی]

روز با مهر تو روشن می شود از سمت راز
در هوای عشق باران می شود درحد ساز

زنده باشید و عمر بر شما باد پایدار
زندگی سازش برایت کوک و جویش آبشار

 

[شرور]

روبهی را رنگ کرده جای شیران میکنند
وز نادانی خود مملکتی را ویران میکنند
رای میدهند به دینار و دلار و یورو
صفری برداشته و واحد پول تومان میکنند

 

[زینب میشی]

درد یکی نیست دردها ناگفتنی ست
این همه فریاد بس خفگی را زندگیست

 

[R.FANAYI]

درد یکی نیست دردها ناگفتنی ست
این همه فریاد بس خفگی را زندگیست

تو همچو صبحی من شمع خلوت سحرم
تبسمی کن و جان بین که همی سپرم